AgEnDa... (Παρασκευή 23/02/2007)

Jason Molina - The one for indie rockers



Τον αποκάλεσαν «συνεχιστή του Neil Young». Κάποιοι άλλοι «νέο Dylan». Η ουσία είναι πως ο Jason Molina είναι σίγουρα ένας καλλιτέχνης με μοναδική και αινιγματική προσωπικότητα. O τραγουδιστής και δημιουργός έγινε παγκοσμίως γνωστός με το project Songs: Ohia. Το 2003 κυκλοφόρησε το album «Magnolia Electric Co», που αποτέλεσε σταθμό για εκείνον και την μπάντα του, καθώς σηματοδοτούσε τόσο τη μεταλλαγή του ονόματος της μπάντας στο ομώνυμο CD όσο και την αρχή μιας πορείας πιο rock διαθέσεων, επηρεασμένης από τις folk-rock μελωδίες των δεκαετιών '60-'70 και τις heavy metal ρίζες του. Έκτοτε, ο Molina παρουσίασε και solo albums, μείγματα ηλεκτρικού rock και χαμηλότονης «ρητορικής».

Tον υποδεχόμαστε πρώτη φορά στο Planet Music στις 23/2. Eπιτέλους!
Ιnfo: Eίσοδος €28. Προπώληση: Μetropolis, Ticket House, Vinyl Microstore, Rock&Roll Circus.

PLANET MUSIC
Σάββατο 24/2, Κυριακή 25/2 - Isabelle Antena, Είσοδος: €30.
Παρασκευή 23/2: Jason Molina, Eίσοδος €28. Προπώληση: Μetropolis, Ticket House, Vinyl Microstore, Rock&Roll Circus.
Κυριακή 28/1/07: Suave Gap, Mary's Flower Superhead & Curbside - Greek Power - Είσοδος: €10.
Παρασκευή & Σάββατο 2-3/2/07: Holly Golightly, Είσοδος: €35, Έναρξη: 22.00

Περιοχή: Μετς
Διεύθυνση: Αρδήττού 44

Μalcolm McLaren - The party is here...




Για ένα show ειδικά σχεδιασμένο για το ελληνικό κοινό, ο Μalcolm ΜcLaren έρχεται στη χώρα μας. Την Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου, στο Fuzz, ο άνθρωπος που ανέδειξε τους Sex Pistols, αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη του punk κινήματος στην Αγγλία και επηρέασε καθοριστικά την pop κουλτούρα, θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Τραγουδιστής, παραγωγός ταινιών, όπως το πρόσφατο Fast Food Nation, συγγραφέας και mananger της συντρόφου του Vivienne Westwood στο χώρο της μόδας, θα αποδείξει πως κανείς δεν θεωρείται τυχαία θρύλος. Στο αυτοβιογραφικό shοw του ο ΜcLaren πρόκειται να παρουσιάσει τις μουσικές δημιουργίες του, μικρού μήκους ταινίες από το αρχείο του, ενώ είναι δεδομένο πως θα τιμήσει το καθιερωμένο παιχνίδι του: συνομιλία με το κοινό. Το πιο εντυπωσιακό consumer trend στην πόλη μας.
Tιμή εισιτηρίου: €31,80

FUZZ

Η άνοδος του live clubbing
Η νέα πρόταση γι' αυτό το χειμώνα άνοιξε στη θέση του παλιού Club 22 και ήδη έχει συναρπάσει τη νυχτερινή μας ζωή. Το club χωρίζεται σε δύο μέρη. Το κάτω επίπεδο είναι διάσπαρτο από stands και στο βάθος του χώρου βρίσκεται το κεντρικό μπαρ σε σχήμα ημικυκλίου. Η πρoσοχή, όμως, συγκεντρώνεται πάνω από το bar, όπου βρίσκεται η μουσική σκηνή και φιλοξενεί τις πιο ζωντανές μπάντες και ξεχωριστά events. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο μια δυνατή ομάδα χορευτών, τραγουδιστών και ηθοποιών, με αρχηγό το Γιώργο Χρανιώτη, εναλλάσσεται με dj sets. Η δυνατή σκηνική παρουσία του Χρανιώτη κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο, ενώ στις δύο πλευρές της σκηνής εντυπωσιακά φωτιστικά και προβολικά παιχνίδια διαδέχονται σέξι χορευτικά. Μουσικά, απολαμβάνουμε από ροκ μπαλάντες μέχρι ποπ επιτυχίες. Ακούγονται αρκετά σύγχρονα συγκροτήματα, αλλά η μπάντα δεν περιορίζεται χρονολογικά και ερμηνεύει έως και 60's κομμάτια με ροκ ενορχήστρωση και αρκετά funky διάθεση. Ακριβώς απέναντι από τη σκηνή παίρνει τη σκυτάλη ο dj για να συμπληρώσει τις δυναμικές live performances. Στο πάνω επίπεδο η διακόσμηση είναι λιτή, βιομηχανική και κυριαρχούν οι άνετοι κόκκινοι καναπέδες από τους οποίους απολαμβάνουμε την πανοραμική άποψη του κλαμπ.

Info: Είσοδος: €­13 (με ποτό). Ποτό: €­9. Φιάλη: €­80 (απλή), €­100 (special).

Κίτρινα Ποδήλατα, Δευτέρα 26/2, Τιμή εισιτηρίου €15.
Μalcolm McLaren, Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου, Tιμή εισιτηρίου: €31,80
Koop - Σάββατο 3/2/07, Είσοδος: €30, Ώρα έναρξης: 21.00
African China & Lady Erosion - Κυριακή 4/2/2007, Ώρα Έναρξης 21.30, Είσοδος €20.


The Flaming Stars & Devastations



Την Παρασκευή 23/2 η σύγχρονη pop/rock σκηνή γιορτάζει στο Gagarin 205, με εκπροσώπους τους βρετανούς Flaming Stars και τους αυστραλούς Devastations. Οι τελευταίοι, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του δεύτερου album τους «Coal» έρχονται για να σαγηνεύσουν για πρώτη φορά το ελληνικό κοινό με τις μελαγχολικές ιστορίες τους. Η υπόγεια ένταση που χαρακτηρίζει τα τραγούδια τους, η μελωδικότητα, οι στίχοι για ταραγμένες σχέσεις σε συνδυασμό με ηλεκτρικές κιθάρες, πιάνο και πλήκτρα, είναι μερικά από τα στοιχεία που φέρνει τους Devastations πιο κοντά στο ευρύ κοινό. Οι fans των Madrugada και των Nick Cave and the Bad Seeds θα καταλάβουν καλύτερα τη γοητεία και τη συναισθηματική ένταση του ήχου τους. Οι Flaming Stars, από την άλλη, αποτελούν μια από τις καλύτερες garage μπάντες της Βρετανίας. Ο σκοτεινός κιθαριστικός τους ήχος, η θεατρική σκηνική τους παρουσία και το στοιχειωτικό garage τους κέρδισε την προσοχή αρκετών μουσικόφιλων. Στις αρχές των 00s συνεργάστηκαν με την εταιρία Alternative Tentacles με την ελπίδα να γίνουν γνωστοί και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το 2002 κυκλοφόρησαν ένα από τα καλύτερα album τους, το «Sunset And Void», ενώ σημαντική γεύση από τη δουλειά τους μπορούμε να πάρουμε από την εξαιρετική συλλογή τους «London After Midnight: Singles, Rarities And Bar Room Floor-Fillers 1995 - 2005».

Ιnfo: Οι πόρτες ανοίγουν στις 21.00. Είσοδος: €30, προπώληση: €25 (Ticket Point, www.i-ticket.gr).

GAGARIN 205 LIVE MUSIC SPACE

Events
Τρίτη 27/2 - Tuxedomoon, Είσοδος: €20.
Παρασκευή 23/2 - Flaming Stars & Devastations, Είσοδος: €30
Παρασκευή 26/1/07 - The Answer, Είσοδος: €22
Παρασκευή 2/2/07 - Isobel Campbell & Mark Lanegan, Είσοδος: €30
Κυριακή 4/2/07 - The Gathering, Είσοδος: €27

Πόλη:Αθήνα
Διεύθυνση: Λιοσίων 205


Satoshi Tomiie - Groove master



Την Παρασκευή 23/2 το Luv φιλοξενεί τον κορυφαίο ιάπωνα house DJ, παραγωγό και ιδιοκτήτη της πασίγνωστης Saw Records. Λίγες μέρες πριν την κυκλοφορία της συλλογής «Renaissance - The Master Series 9» και στο πλαίσιο του παγκόσμιου tour του, έρχεται και πάλι για να βάλει φωτιά στα dance floors. Από μικρός έδειχνε έφεση στη μουσική με μια ιδιαίτερη αγάπη στην jazz. Ο έμπειρος DJ Frankie Knuckles εντόπισε από νωρίς τις προοπτικές του, με αποτέλεσμα τη διάσημη συνεργασία τους στο «Tears». Έτσι μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και παρά τον ανταγωνισμό που συνάντησε εξελίχθηκε σε έναν από τους top DJs. Το 2000 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD στη Sony με τίτλο «Full Lick» το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα στην Αγγλία. Απόδειξη πάντως του ταλέντου του αποτελεί αναμφίβολα η «Master Series». Είσοδος: €30.

LUV

Events
The Hacker & Solar + Ison - Σάββατο 24/2, Είσοδος €25.
Satoshi Tomiie - Παρασκευή 23/2, Είσοδος: €30.
Jedi Mind Tricks - Πέμπτη 22/2.
Ο James Holden αναλαμβάνει τα dexx του Luv για να δημιουργήσει την καλύτερη progressive house βραδιά. - (Παρασκευή 2/2/07)
O Michel De Hey έρχεται στο Luv για να θερμάνει τα dance floors με techno & tech house beats. - (Σάββατο 3/2/07)

Κόστος Εισόδου: 15€
Περιοχή: Θησείο
Διεύθυνση: Ερμού & Πλ. Αγ. Ασωμάτων 1
Τ.Κ.: 10554

Punk-Ska (Πέμπτη 22/02/2007)

Mια punk-ska "απογείωση" θα γίνει στο After Dark με τους Wish Upon A Star και Whatever Happened To All The Stars, στο πλαίσιο της επετειακής γιορτής του Studio 2.

AFTER DARK

Τετάρτη έως Κυριακή εναλλασόμενα σχήματα, Rock - Soul - Blues. Τρίτη quest DJs Party
Ιnfo Διδότου 31 & Ιπποκράτους, Αθήνα, τηλ.: 210 3606460.

Ώρες λειτουργίας: 24:00
Κόστος Εισόδου: 5€
Κλιματισμός: Ναι
Τοποθεσία
Πόλη: Αθήνα
Περιοχή: Κέντρο
Διεύθυνση: Ιπποκράτους & Διδότου 31
Τ.Κ.: 10680

Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Θέατρο Ακροπόλ

Τρεις σημαντικές παραγωγές του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο Θέατρο Ακροπόλ.
Mουσική Διεύθυνση: Alan Barker
Κένεθ ΜακΜίλλαν: Η Μοναχική
Γιάννης Μανταφούνης: Το απομεσήμερο ενός φαύνου
Κωνσταντίνος Ρήγος: Οι συλφίδες
14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25 Φεβρουαρίου 2007
Θέατρο Ακροπόλ
Ώρα έναρξης 20.00


Κέννεθ ΜακΜίλλαν: Η Μοναχική - Μάλκολμ Άρνολντ
Το μονόπρακτο αυτό μπαλέτο βασίζεται στις δύο σουίτες Αγγλικών Χορών του βρετανού συνθέτη σερ Μάλκολμ Άρνολντ (1921-2006). Πρωτοπαρουσιάστηκε στις 7 Ιουνίου 1956 στο θέατρο Σάντλερ’ς Ουέλλς του Λονδίνου σε χορογραφία του Κέννεθ ΜακΜίλλαν. Η υπόθεση αφορά μία νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να συμμετάσχει στις δραστηριότητες των φίλων της αλλά τελικά καταλήγει πάντα μόνη - «ένα είδος παιχνιδιού για έναν», αναφερόταν στο πρόγραμμα της εποχής. Η υπόθεση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο Μέλος της Γαμήλιας Τελετής της Κάρσον ΜακΚάλλερς και, όπως αναφέρει η διάσημη χορεύτρια και Διευθύντρια του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Λυν Σύμουρ, «αφορά τη μοναξιά και την απομόνωση που αισθάνονται τα παιδιά καθώς ενηλικιώνονται, όπως επίσης το παιδί που παραμένει πάντα κρυμμένο μέσα μας».

Σερ Κέννεθ ΜακΜίλλαν (1929-1992)
Βρετανός χορευτής, χορογράφος και διευθυντής μπαλέτου. Σπούδασε στη Σχολή του Σάντλερς Ουέλλς και από το 1946 συμμετείχε στην ομάδα του (Sadler’s Wells Theatre Ballet) που αργότερα μετονομάστηκε σε Βασιλικό Μπαλέτο - Royal Ballet. Μεταξύ 1970-1977 υπήρξε διευθυντής του, ενώ νωρίτερα είχε αναλάβει το Μπαλέτο της Όπερας του Βερολίνου (1965-1969).

Γέννημα – θρέμμα του βρετανικού μπαλέτου ξεκίνησε να χορογραφεί το 1953 και μέσα σε 40 χρόνια υπέγραψε 60 περίπου χορογραφίες. Εισήγαγε κλασικούς αμερικανούς χορογράφους με ισχυρή επιρροή από τον μοντέρνο χορό στο ρεπερτόριο του Βασιλικού Μπαλέτου, αναβίωσε μεγάλα κλασικά (Λίμνη των Κύκνων, Ζιζέλ, Ωραία Κοιμωμένη) και τέλος χορογράφησε νέα έργα, μεταξύ των οποίων η Μανόν (1974) [Manon], το Gloria (1980), η Ισιδώρα (1981) [Isadora]κ.α..

Χορεύουν : Βάσια Μπιζιντή, Σταυρούλα Καμπουράκη, Όλγα Ζουρμπίνα, Βασιλεία Κουρκούλου, Αλεξάντερ Νέσκωβ, Έλτον Ντιμρότσι, Ντανίλο Ζέκα, Έκτωρ Μπολάνο, Στράτος Παπανούσης, Γιώργος Βαρβαριώτης και το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.


Το Απομεσήμερο ενός φαύνου - Κλωντ Ντεμπυσσύ

Tο Απομεσήμερο ενός φαύνου πρωτοπαρουσιάστηκε στο παρισινό θέατρο Σατλέ στις 19 Μαΐου 1912 από τα Ρώσικα Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ, σε χορογραφία του Βάσλαφ Νιζίνσκι. Σκηνικά και κοστούμια ήσαν του Λέον Μπακστ ενώ τον κεντρικό ρόλο χόρεψε ο ίδιος ο Νιζίνσκι. Ο Ντεμπυσσύ είχε συνθέσει τη μουσική αρκετά χρόνια νωρίτερα, το 1894, εμπνευσμένος από το ομώνυμο ποίημα του Στεφάν Μαλλαρμέ. Το Απομεσήμερο ενός φαύνου έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς χορογράφους από τότε έως σήμερα.

Στην παράσταση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, τη χορογραφία υπογράφει ο Γιάννης Μανταφούνης. Σύμφωνα με τον χορογράφο, η προσέγγιση που ακολουθήθηκε είχε ως στόχο «να αποφευχθεί κάθε μορφή επιτηδευμένης κίνησης, προκαλώντας την ανάγκη για απλή και φυσική έκφραση…» Στο κέντρο της χορογραφίας του Μανταφούνη βρίσκεται η έννοια του «προσωπικού βιώματος» το οποίο οι χορευτές καλούνται να «μοιραστούν με το κοινό.. καταφέρνοντας μία μορφή άμεσης επικοινωνίας δίχως προσχήματα». Σκοπός του χορογράφου είναι ακριβώς η «άμεση επαφή» με το κοινό.

Χορεύουν : Μήτση Στεργιανού, Βάσω Πολίτη, Φώτης Διαμαντόπουλος.


Σοπέν: Οι Συλφίδες
Ο πρωτότυπος τίτλος αυτού του μπαλέτου είναι Σοπενιάνα και δεν θα πρέπει να συγχέεται με την Συλφίδα, μπαλέτο κατά πολύ προγενέστερο σε μουσική του Σνάιτσχαίφφερ [Schneitzhoeffer].Οι μονόπρακτες Συλφίδες πρωτοπαρουσιάστηκαν στις 23 Φεβρουαρίου 1907 στο θέατρο Μαριίνσκι της Αγ. Πετρούπολης σε χορογραφία του Μιχαήλ Φοκίν. Βασιζόταν σε πέντε πιανιστικά έργα του Σοπέν που ενορχήστρωσε για την περίσταση ο συνθέτης Αλεξάντερ Γκλαζούνοφ. Αργότερα προστέθηκαν ακόμα ορισμένα έργα του Σοπέν σε ενορχήστρωση του Μωρίς Κέλλερ και η πλοκή του μπαλέτου περιορίστηκε στον χορό ενός ποιητή με συλφίδες (πρεμιέρα 21 Μαρτίου 1908, Μαρίινσκι).

Η τρίτη και συνηθέστερα παρουσιαζόμενη εκδοχή, για την οποία υιοθετήθηκε ο τίτλος Οι Συλφίδες, ανέβηκε από τα Ρώσικα Μπαλέτα στις 2 Ιουνίου 1909 στο παρισινό θέατρο Σατλέ. Τα κομμάτια του Σοπέν που την αποτελούν είναι η Πολωνέζα σε λα μείζονα (έργο 40, αρ.1) που σε ορισμένες παραγωγές αντικαθίσταται από το Πρελούδιο σε λα μείζονα (έργο 28, αρ.7), ακολουθεί το Νυκτερινό σε λα ύφεση (έργο 33, αρ.2), το Βαλς σε σολ ύφεση μείζονα (έργο 70, αρ.1), η Μαζούρκα σε ρε μείζονα (έργο 32, αρ.2), μία ακόμα Μαζούρκα σε ντο μείζονα (έργο 67, αρ.3), εκ νέου το Πρελούδιο σε λα μείζονα (έργο 28, αρ.7), το Βαλς σε ντο δίεση ελάσσονα (έργο 64, αρ.2) και, τέλος, το Μεγάλο Βαλς σε μι ύφεση μείζονα (έργο 18). Επιπλέον, για την παρισινή παραγωγή ο Φοκίν χορογράφησε ως εναλλακτικό σόλο την Μαζούρκα σε ντο μείζονα (έργο 33, αρ.3).

Για τον Κωνσταντίνο Ρήγο, «η σάρκα του Αδάμ είναι χονδροειδής γιατί είναι γήινη, όπως και της Εύας. Η άλλη είναι λεπτοφυής σάρκα και δεν μπορεί ούτε να δεσμευτεί, ούτε να κρατηθεί στα χέρια, είναι η σάρκα των Συλφίδων…
Το σώμα, ο ναός και πώς εμείς υποκύπτουμε κάθε μέρα παλεύοντας με το χρόνο και τη φθορά να το κρατήσουμε καινούργιο όπως την πρώτη μέρα των εγκαινίων του, να το εγκαινιάζουμε κάθε μέρα σα να είναι γιορτή με όλη την τοξίνη που διαθέτει ένας παρασκευαστής ομοιωμάτων. Αυτό το κέλυφος, αυτό το σώμα πρέπει να ξεφύγει από τους νόμους της βαρύτητας, να μπορεί να διαπερνά τις αντιστοιχίες του χρόνου με αντίτιμο τις σκληρές συμφωνίες για την εξαγορά της αιώνιας αποθέωσής του.»


Χορεύουν :Μαρία Μηλιοπούλου, Σύνθια Φρυδά, Ευρυδίκη Ισαακίδου, Σταυρούλα Καμπουράκη, Χριστίνα Μακρίδου, Αιμιλία Γάσπαρη, Χριστιάνα Στεφάνου, Στράτος Παπανούσης, Γιώργος Βαρβαριώτης, Ντανίλο Ζέκα, Έλτον Ντιμρότσι, Αγάπιος Αγαπιάδης, Γιάννης Μπενέτος και το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.


Ώρες λειτουργίας ταμείων και τηλεφωνικών πωλήσεων: 9.30 – 21.00
Τηλέφωνα ταμείου: 210 3612461, 210 3643725, 210 3643700
Τιμές εισιτηρίων: 45, 35. 30. 25, 20€ Φοιτητικό €15

Κλίμακα 5:1 (Scale 5:1)

ομάδα χορού YELP

27 Φεβρουαρίου - 4 Μαρτίου, "θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ"
Από τη συλλογική μνήμη στην ατομική ευθύνη

Το έργο της ομάδας YELP με τίτλο Κλίμακα 5:1 (Scale 5:1), παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιούλιο 2006 στην Πάτρα, στα πλαίσια του φεστιβάλ DON'T STOP THE DANCE (παραγωγή Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2006). Είναι το τρίτο μέρος της σειράς ODD (που σημαίνει μονός αριθμός αλλά και παράξενο) μια τετραλογία σε μονούς αύξοντες αριθμούς. Ξεκίνησε το 2005 με το έργο Faux Pas (1-σόλο), ακολούθησε το Στάσις Προστασίας (3-τρίο), Κλίμακα 5:1 (5-κουιντετο), ενώ το τέταρτο και τελευταίο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2007.
Το έργο Κλίμακα 5:1 (Scale 5:1) προσκαλεί το θεατή να θυμηθεί διαφορετικές εκφάνσεις της εξουσίας. Η κτητικότητα, ο επεκτατισμός και η κυριαρχία σε συστηματική επανάληψη αποκαλύπτουν την αγωνία του ανθρώπου να επιβληθεί στον κόσμο που αντιλαμβάνεται ή στον κόσμο που ορίζει. Ένα παιχνίδι αναγωγή, της ιστορίας του «πολιτισμένου» κόσμου που διαπραγματεύεται την ιεραρχία, τη συνενοχή και τη διαχείριση των επιλογών μας. (Θάνος Κ.)

Χορογραφία Μαριέλα Νέστορα
Μουσική ilios
Χορεύουν Φίλιππος Κανακάρης
Ίρις Καραγιάν
Κατερίνα Μπέλλα
Σάνια Στριμπάκου
Rowan Thorpe

Ημερομηνίες Τρίτη 27 Φεβρουαρίου - Κυριακή 4 Μαρτίου 07
Ώρα 21:30
Τόπος 'θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ', Τουρναβίτου 7 Ψυρρή (μετρό: Θησείο/Μοναστηράκι)
Τιμή εισιτηρίου €10,00
Κρατήσεις 210 3255444

New CDs In ToWn..

Koop (Island)
Ηλεκτρονικοί όσο πρέπει, πειραματικοί εκεί που χρειάζεται αλλά βαθύτατα jazz μα με μία σύγχρονη έννοια. Οι Σουηδοί “koop” συνεργάζονται με αρκετές γυναικείες φωνές και φτιάχνουν ένα άλμπουμ που η θαλπωρή του θυμίζει χειμωνιάτικο ήλιο με τον αιθέριο ταξιδιάρικο ήχο σε μία βόλτα που ξεκινάει από τον βορρά και καταλήγει στο νότο.
4,5 στα 5



"Rhythms Del Mundo - The Buena Vista Sound" (Universal)
Μερικοί από τους βιρτουόζους μουσικούς του Buena Vista Social Club μαζί με τις φωνές των Omara Portuondo και Ibrahim Ferrer
διασκευάζουν pop επιτυχίες των Coldplay, U2, Sting, Dido & Faithless, Maroon 5 κά επί το... λατινικότερον. Ωραία παραγωγή, καλά παιξίματα αν και τίποτα τρομερό μουσικώς, μιας και οι λάτιν εκδοχές δεν προσθέτουν τίποτε καινούργιο στα πασίγνωστα hits. Ωστόσο μία ωραία μουσική βάση για διασκέδαση και χορό.
Κάποια από τα έσοδα των πωλήσεων του δίσκου διατίθενται στο ταμείο Artist Project Earth’s.



"Οrphans - Brawlers, Bawlers & Bastards" (ANT I-)
Ενα χορταστικό τριπλό CD, που σε ορισμένες ακριβές εκδόσεις,
συνοδεύεται από 90σέλιδο booklet, είναι η τελευταία δουλειά του
πατριάρχη της americana Τom Waits. Οι "Ορφανοί -καυγατζήδες,
Kλαψιάρηδες και Μπάσταρδοι" αποτελούνται από 54 τραγούδια, 30 εκ των οποίων καινούργια, άλλα παλιότερα και ακυκλοφόρητα και, έρχονται σχεδόν δύο χρόνια μετά το "Real Gone" από έναν ιδιαίτερα παραγωγικό τα τελευταία χρόνια Waits. Ο πειραματισμός του τελευταίου του δίσκου, με ολίγη από καμπαρέ και Las Vegas αγγίζει το "Bastards", ενώ οι
κλασικές "γουεϊτσικές" μπαλάντες, ο πιανιστικός λυρισμός, οι απόηχοι της jazz, οι κέλτικες μελωδίες και η country είναι εμφανέστερες στους "Bawlers". Οι "Brawlers" χαρακτηρίζονται μάλλον από το blues ύφος του αφηγηματικού τραγουδοποιού και απ' αυτό το ιδιότυπο juke joint sound που τόσο αγαπάει: τον ήχο του απομονωμένου μπαρ κάπου σε μια μικρή αμερικανική πόλη των Μεσοδυτικών πολιτειών.
Σε όλα, πάντως, το στυλ-ορόσημο του Tom Waits λάμπει.
Ενα τριπό CD μιας πορείας πολλών ετών, που περνάει, όπως πέρασε και ο ίδιος ο Waits στη ζωή του, από τα πολλά κύμματα της αμερικανική μουσικής παράδοσης. Απευθύνεται στους ρέκτες του Waits αλλά και σε όσους θέλουν να πάρουν μια γενναία γεύση της πρόσφατής του
δημιουργικής περιόδου.
4,5 στα 5



"Tuesday Wonderland" (ACT/A&N Records)
Πόσα παραπάνω να ζητήσει κανείς από το κλασικό jazz πιάνο τρίο; Κι όμως, το τρίο αυτών των ιδιαίτερων Σουηδών, μπορεί να προσφέρει και τα περισσότερα. Πατώντας επάνω στην κλασική jazz παράδοση του Bill Evans,
οι E.S.T. (Esbjorn Svensson Trio) καταφέρνουν και φέρνουν στα
ηχογραφήματα και τις παραστάσεις τους, την ηλεκτρονική μουσική, τη rock και το μέλλον. Πιάνο καθαρό αλλά και παραμορφωμένο που ακούγεται σαν από καθεδρικό ναό. Κοντραμπάσο ξύλινο αλλά και σαν ηλεκτρική κιθάρα. Τύμπανα απολύτως clean αλλά και ηλεκτρονικά, σαν να βγαίνουν από ηχεία χορευτικού κλαμπ. Οι τρεις μουσικοί επηρρεάζονται εξ ίσου
από την Bjork, τον Bach και τον Keith Jarrett και ανακατεύουν τα υλικά τους με μαεστρία. Το live τους στο Παλλάς τον περασμένο Δεκέμβριο έδειξε πως η jazz μπορεί να είναι λευκή, ψυχρή και σκανιδαυική, αλλά να παραμένει μια μεγάλη δημιουργική μουσική.
4,5 στα 5

Χειμερινοί Κολυμβητές

Παρασκευή 9 & Σάββατο 10 Μαρτίου, GAGARIN 205



Οι Χειμερινοί Κολυμβητές επιστρέφουν στην Αθήνα για δύο μoναδικές ανοιξιάτικες συναυλίες, την Παρασκευή 9 και το Σάββατο 10 Μαρτίου στο club GAGARIN 205 ενώ παράλληλα ηχογραφούν τα νέα τους τραγούδια που θα κυκλοφορήσουν σύντομα σε δίσκο.
Οι Χειμερινοί Κολυμβητές, ύστερα από χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία παρουσίασαν πέρσι τη «Μαστοράντζα του Ερντεμπίλ» (Lyra), ενώ τώρα, στη νέα ανοιξιάτικη κάθοδό τους στην Αθήνα, θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά στο κοινό μία σειρά νέων τραγουδιών που ήδη ηχογραφούν και θα περιλαμβάνονται σε έναν ολοκαίνουργιο δίσκο με πιθανό τίτλο «Το πέρασμά σου».
Οι Χειμερινοί Κολυμβητές αποτελούν μία μοναδική περίπτωση μουσικού σχήματος. Πολύ γνωστοί τόσο για τις εντελώς ιδιαίτερες ζωντανές εμφανίσεις τους και τους φανατικούς οπαδούς τους, όσο και για την ιδιαιτερότητα της φωνής και της προσωπικότητας του Αργύρη Μπακιρτζή, οι Χειμερινοί Κολυμβητές προτείνουν μία διαφορετική μορφή συναυλίας, που μένει αξέχαστη σε όσους την έχουν παρακολουθήσει έστω και μία φορά.
Οι σπάνιες εμφανίσεις τους αποτελούν γεγονός, κάθε συναυλία τους είναι διαφορετική γιατί δημιουργείται «επί τόπου» με τη συμμετοχή του κοινού και με πολύ χιούμορ και κάθε παράστασή τους διακρίνεται όχι μόνο για τη μουσική τους πρόταση που συνδυάζει παραδοσιακά και έντεχνα στοιχεία , εφαρμοσμένα από δεξιοτέχνες μουσικούς, αλλά και για την ευδιάθετη , ζεστή και ουσιαστική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Χειμερινοί Κολυμβητές με το κοινό τους.
Οι Χειμερινοί Κολυμβητές σας προσκαλούν στο Gagarin 205 για να ακούσετε πρώτοι τα νέα τους τραγούδια και , καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα εμφανιστούν σε πλήρη σύνθεση, δηλαδή:
Ο Αργύρης Μπακιρτζής (φωνή, στίχοι, σύνθεση),ο Κώστας Βόμβολος (ακορντεόν, κανονάκι),ο Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο, μαντολίνο, φωνή),ο Κώστας Σιδέρης (τζουράς, φωνή),ο Γιώργος Ταμκατζόγλου (κιθάρα, φωνή),ο Φλώρος Φλωρίδης (σαξόφωνο) και ο Χάρης Παπαδόπουλος (μπουζούκι).

GAGARIN 205: Λιοσίων 205. Τηλ: 210 8547600
Ώρα έναρξης: 22:00 ( Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00 )
Τιμή εισόδου: Προπώληση και ταμείο: 18€

Προπώληση εισιτηρίων: Τicket point (Ακαδημίας & Γενναδίου 3 - τηλ: 2103840020)
i-ticket.gr (κρατήσεις μέσω πιστωτικής κάρτας - τηλ: 800-11-6000)

Isabelle Antena - Bossa Nova-Lounge-Jazz

Planet Music, Λεωφόρος Αρδηττού 44, Μετς
Τηλ: 210 9237109

To club Planet Music, εφοδιασμένο με έναν εξαιρετικό ηχητικό εξοπλισμό, ανοίγει την πόρτα του στον ίδιο -πλήρως ανακαινισμένο- χώρο γεφυρώνοντας το θρυλικό Blues Hall με μια νέα αρχή κι ένα σημαντικά μεγαλύτερο φάσμα από τις μουσικές του κόσμου μας.(Θάνος Κ.)



Isabelle Antena
Σάββατο 24 και Κυριακή 25 Φεβρουαρίου

Δύο ζωντανές εμφανίσεις με πλήρη μπάντα επί σκηνής!

Jazz μελωδίες, ρυθμοί ηλεκτρικής bossa nova και γαλλική φινέτσα από μια πραγματική Ντίβα! H Isabelle Antena, εκτός από τις jazz καταβολές της, είναι η πρωτεργάτης του σύγχρονου electro-bossa nova με 15 άλμπουμ στο ενεργητικό της ενώ η δουλειά της έχει μιξαριστεί από κορυφαίους καλλιτέχνες που την έχουν "χρίσει" γκουρού του μουσικού κινήματος που εκπροσωπούν, όπως οι Nouvelle Vague, Thievery Corporation, Nicola Conte, Ursula 1000, Joakim, Kyoto Jazz Masive, Todd Terje, Yukihiro Fukutomi, Jazztronik, Buscemi και πολλοί άλλοι...

Είσοδος: 25.00 eu (προπώληση) 30.00 eu(ταμείο)
Έναρξη :22:00

Al Foster quartet "Miles Ahead!"

Παρασκευή 15/02 έως και Πέμπτη 22/02 στο Half Note Jazz Club

Ο Al Foster, αντικαθιστώντας τον Jack DeJohnette, έγινε ο ντράμερ του γκρουπ του Miles Davis – και έμεινε μαζί του για 12 ολόκληρα χρόνια: από το δίσκο “Get Up With It” ως το “You re Under Arrest”. Με αυτό τον τρόπο, ο προικισμένος ντράμερ από τη Βιρτζίνια Al Foster έγινε ένας από τους μεγαλύτερους και αδιαμφισβήτητους jazz masters. Η ιστορία του Al Foster περιλαμβάνει μεγάλες και σημαντικές συνεργασίες – παίζοντας με μουσικούς όπως ο Joe Henderson, ο Freddie Hubbard, ο McCoy Tyner, ο Wayne Shorter, ο Bobby Hutcherson, ο John Scofield, ο Pat Metheny, ο Charlie Haden, οι Randy και Michael Brecker, ο Bill Evans, ο George Benson, ο Kenny Drew, η Carmen McRae, ο Stan Getz, ο Toots Thielemans, ο Dexter Gordon, ο Chick Corea, ο Herbie Hancock, ο Sonny Rollins…
Al Foster: ντραμς
Eli Degibri: τενόρο σαξόφωνο
Kevin Hays: πιάνο
Doug Weiss: μπάσο

Half Note Jazz Club,Τριβωνιανού 17 Μέτς
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 9213310
Τηλέφωνο Club: 210 9213360
Έναρξη Δεύτερα-Σάββατο: 22:30, Κυριακή: 20:30
Είσοδος με ποτό Α ζώνη 40 €, φοιτ 30 €, Β ζώνη 35 €, φοιτ 30 €, Γ ζώνη 30 €, φοιτ 20 €
ΒΑR: 30 €, φοιτ 20 €

Brasilian Masque Party - Remy Mailan & the Soussi Band

Ένας νέος χώρος έρχεται να στεγάσει συναυλίες και εκδηλώσεις με αγάπη μεράκι και έμφαση στη ποιότητα. (Θάνος Κ.)
“Caminito”

M.Αλεξάνδρου κ Περδίκα 2, Μεταξουργείο τηλ. 2105244661)

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου : Brasilian Masque Party
Η σχολή χορού “almAcademy” της γνωστής Βραζιλιάνας χορεύτριας κ χορογράφου Cristiane Cabral διοργανώνει ένα ξέφρενο μασκέ πάρτυ με θέμα “BRASIL”. Χορευτικά shows, happenings, ποικίλο, (αλλά με βάση το latin) dj & vj set από τον Αντώνη Μακρή και πολύ, πολύ Βραζιλιάνικο χρώμα! Απολύτως επίκαιρο! Έναρξη με την προβολή της κλασσικής ταινίας “Orfeu Negro” στις 22.30

Σάββατο 17 Φεβρουαρίου : grupo Anaconda

Οχταμελές μουσικό συγκρότημα με μουσικό ρεπερτόριο από όλη τη Ν.Αμερική και την Ισπανόφωνη Καραϊβική. Δυνατό groove και πληθώρα μουσικών οργάνων για το τελευταίο Σαββατοκύριακο του καρναβαλιού. Άνοιγμα στις 22.30. Live στις 23.45 (περίπου!)


Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου : grupo Desafinados
Bossa Nova, Samba, Baiao και όλη η γοητεία της ατμοσφαιρικής Βραζιλίας από το εξαμελές group της Μιράντας Βερούλη στις Βραζιλιάνικες Παρασκευές του Caminito σε ένα ατμοσφαιρικό live υπό τον απόηχο του καρναβαλιού στις 23.30. Brasilian Dj & Vj set και προβολή της συναυλίας “MTV Acustico” του Gilberto Gil στις 22.30.

Σάββατο 24 Φεβρουαρίου : Remy Mailan & the Soussi Band
To μουσικό σχήμα του Κουβανού μαέστρου Remy Mailan μας ταξιδεύει στις αγαπημένες γειτονιές της Havana και του Santiago.
Son, Salsa, Cha-cha και όλος ο μύθος της Cuba στη σκηνή του Caminito. H πτήση είναι προγραμματισμένη για τις 23.45

Isaac Hayes

Σάββατο 3 Μαρτίου, Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου (Tae Kwon Do), Αθήνα

Το Σάββατο 3 Μαρτίου,– για πρώτη φορά στην Ελλάδα – ο ζωντανός θρύλος της soul, Isaac Hayes, έναν από τους σημαντικότερους κι επιδραστικότερους μαύρους μουσικούς όλων των εποχών, live, στο Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου (Tae Kwon Do).
Εξηντα πέντε ετών σήμερα, ο Isaac Hayes “κουβαλάει” πίσω του μία τεράστια καριέρα 40 και πλέον χρόνων, κατά τη διάρκεια των οποίων συνεργάστηκε με ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της soul μουσικής, όπως οι Otis Redding, Johnnie Taylor, Bar Kays, Booker T. Jones (Booker T. and the MGs), Sam & Dave, Millie Jackson, Dionne Warwick και πολλοί άλλοι.
Υπήρξε ο πρώτος Αφρο-Αμερικάνος συνθέτης που κέρδισε βραβείο Oscar, για το μουσικό θέμα της ταινίας Shaft, το 1971, ενώ θεωρείται ένας από τους βασικότερους συντελεστές της περίφημης δισκογραφικής εταιρείας Stax Records. Μέχρι σήμερα, έχει 7 νο 1 R & B albums (με το κλασσικό “Hot Buttered Soul” να ξεχωρίζει), έχει συμμετάσχει σε δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, ενώ τα τραγούδια του έχουν διασκευαστεί ή χρησιμοποιηθεί σα samples από αμέτρητους σύγχρονους καλλιτέχνες, όπως οι Massive Attack, Portishead, Tricky, TLC, TuPac Shakur, Eric B. And Rakim, Big Daddy Kane, Dr. Dre, Snoop Dog, Destiny’s Child, Ice Cube, Notorious B.I.G., Mase, DJ Quik, Yo To και άλλοι. Άλλωστε, αποτελεί μία από τις βασικότερες επιρροές της rap / hip hop σκηνής, αφού τόσο ο μονόλογος του Theme From “Shaft”, όσο και το περίφημο “Ike’s Rap” που ηχογραφήθηκε το 1970 (!!) – μια δεκαετία πριν από το, θεωρούμενο ως απαρχή του συγκεκριμένου μουσικού ρεύματος, “Rappers Delight” των Sugarhill Gang – είναι τα κομμάτια που στην ουσία έβαλαν τις βάσεις πάνω στις οποίες δούλεψαν αμέτρητοι μεταγενέστεροι μαύροι – και όχι μόνο – μουσικοί.
Το 2002 έγινε μέλος του Rock And Roll Hall Of Fame, ενώ τρία χρόνια αργοτερα εισήχθη και στο Songwriters Hall Of Fame, μαζί με τους Robert B. Sherman, Richard M. Sherman, Bill Withers, John Fogerty, Steve Cropper και David Porter, γεγονός φυσιολογικό για έναν άνθρωπο που έχει συνθέσει τόσο σπουδαία και διαχρονικά κομμάτια, όπως το “Theme From Shaft”, το “Soul Man” και το “Hold On, I’m Coming”, μεταξύ άλλων.

Το Σάββατο 3 Μαρτίου, ο Isaac Hayes και η πολυμελής ορχήστρα του θα βρίσκονται στο Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου για μια μοναδική συναυλία. (Θάνος Κ.)

Εισιτήρια προπωλούνται - προς 45 ευρώ (αρένα), 55 ευρώ (κερκίδα) και 75 ευρώ (VIP, αυστηρά περιορισμένος αριθμός καθήμενων, ακριβώς μπροστά από τη σκηνή) - στα εξής σημεία:
Doors Open: 21:00
Τιμή Εισιτηρίου:
45 ευρώ (αρένα) – 55 ευρώ (κερκίδα) – 75 ευρώ (VIP)
Προπώληση: Ticket Point (Ακαδημίας & Γενναδίου 3, τηλ. 210 3840020), Metropolis, Ticket House (Πανεπιστημίου 42), Ticket Shop (τηλ. 211 9559900)
Ticket Point (Ακαδημίας & Γενναδίου 3, πίσω από τον ναό της Ζωοδόχου Πηγής, τηλ. 210 3840020)

Θέατρο Τέχνης

Οι μαθητές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης εφορμούν στη σκηνή με κέφι και, με την καθοδήγηση του Δημήτρη Δεγαΐτη, ετοιμάζονται να παρουσιάσουν μια μουσικοθεατρική παράσταση αφιερωμένη στο δάσκαλο και δημιουργό του Θεάτρου Τέχνης Κάρολο Κουν αλλά και τη σαιξπηρική «Κωμωδία των Παρεξηγήσεων».

"Eσύ μας χάρισες το ωραίο ταξίδι" είναι ο τίτλος του αφιερώματος που παρουσιάζεται για τα 20 χρόνια από το θάνατο του Κάρολου Κουν. Τα σαράντα νέα παιδιά, όλοι μαθητές του δεύτερου και τρίτου έτους της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης, συμμετέχουν με ενθουσιασμό και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, μας εξομολογήθηκε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης Διαγόρας Χρονόπουλος. Και συνέχισε: «Όλοι δουλεύουν με ενθουσιασμό και διαθέτουν όσο έξτρα χρόνο χρειάζεται για να βγάλουν σε πέρας την παράσταση. Όλος αυτός ο ενθουσιασμός δεν πηγάζει μόνο από το μύθο του Κουν, αλλά ακόμα περισσότερο από τη δίψα και την αγάπη των παιδιών για το θέατρο». Κεντρικός άξονας του αφιερώματος οι μουσικές που έγραψε στο παρελθόν ο Χρήστος Λεοντής για παραστάσεις του Τέχνης και τόπος δράσης ένα πατάρι μέσα στο οποίο είναι κρυμμένος ο μικρός θησαυρός του θεάτρου: αντικείμενα, κοστούμια, κομμάτια από σκηνικά... Καθένα από αυτά γίνεται η αφορμή για αυτοσχεδιασμούς, για χορό, για να ακουστούν τρυφερά κείμενα και τραγούδια (σε διδασκαλία της Μαρίνας Χρονοπούλου).



Οι μνήμες ζωντανεύουν, αλλά ο αέρας που φυσά στη θεατρική σκηνή-σχολή που άνοιξε νέους ορίζοντες έκφρασης και δημιουργίας στο ελληνικό θέατρο, είναι αυτός της ανανέωσης. Όπως μας είπε και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του: «το Θέατρο Τέχνης δεν θέλουμε να μιμηθεί το θέατρο του '60 και του '70· πρέπει να ακολουθεί την εποχή του και να διατηρεί το ιδιαίτερο ύφος, που δίδαξε στο ελληνικό θέατρο και κυρίως στην υποκριτική. Είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις· ήδη έχω στα χέρια μου πολλά θεατρικά έργα νέων συγγραφέων. Η διάθεση για ανανέωση και συνέχεια φέρνει τη συνεργασία νέων προσώπων με παλιούς. Στο νέο επταμελές διοικητικό συμβούλιο ανάμεσα στους Κ. Γέρου, Κ. Καπελώνη, Θ. Γράμψα, Θ. Χαραμή καλωσορίσαμε πρόσφατα τους Π. Σακελλαριάδη, 'Αγγ. Δεληβοριά και Δ. Καψάλη».

Η κωμωδία των παρεξηγήσεων:
Η δεύτερη θεατρική πρόταση-πρόσκληση του Τέχνης γι' αυτή την εβδομάδα έρχεται από την ομάδα «Πετάει», που αποτελείται από απόφοιτους της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης της τελευταίας δεκαπενταετίας. Σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Δεγαΐτη ανεβάζει την «Κωμωδία των παρεξηγήσεων» του Σαίξπηρ, ένα έργο που δανείζεται στοιχεία από την κωμωδία του Πλαύτου «Μέναιχμοι». Αν και πρωτόλειο (η πρώτη κωμωδία που έγραψε ο Βρετανός δραματουργός το 1592-93), το έργο αρέσει στο κοινό χάρη στη φρεσκάδα και τη νεανικότητά του. Η υπόθεση μας μεταφέρει στην Έφεσο και μας κάνει μάρτυρες σε ένα γαϊτανάκι κωμικών καταστάσεων ανάμεσα σε υπηρέτες, αφεντάδες και δίδυμους αδελφούς...



INFO
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ Φρυνίχου 14, Πλάκα, 2103222464: «Εσύ μας χάρισες το ωραίο ταξίδι» στις 19/2.
ΥΠΟΓΕΙΟ Πεσμαζόγλου 5, 210322870: «Η κωμωδία των παρεξηγήσεων». Προγραμματισμένη πρεμιέρα 20/2.

Other Side - Βαλκάνια κομμάτια

Φόβος και μοναξιά έχουν φωλιάσει στις ψυχές τεσσάρων ανθρώπων που αναζητούν ίχνη ζωής στο κατακερματισμένο μεταπολεμικό τοπίο των Βαλκανίων. Γροθιά στο στομάχι το πολιτικό και υπαρξιακό «Other Side» του Ντέγιαν Ντουκόβσκι, κλείνει με ένα συγκλονιστικό επίλογο, τη μάταιη προσπάθεια των ηρώων για να γράψουν το «happy end».

Mια πικρή αισιοδοξία κυριαρχεί σε όλες τις σκηνές του έργου, μια δραματική ένταση που ενισχύεται χάρη στην έξυπνη ιδέα της ομάδας «Θέατρο 9 και Κάτι» να παρουσιάσει μια παράσταση που κινείται ανάποδα στο χρόνο. Το στοιχείο αυτό βοηθά και στην παρουσίαση των παράλληλων ιστοριών που συνθέτουν το έργο: ένας ηθοποιός -μαριονετίστας, μια πληγωμένη πόρνη με εύθραυστη θηλυκότητα, ένα αγόρι που ζει με τους εφιάλτες του πεδίου της μάχης και μια κοπέλα που έχασε τα πάντα στον πόλεμο, ακόμα και τον εαυτό της.



Κάθε διάλογος, κάθε σκηνή αποκαλύπτει το σκηνικό φρίκης που βιώνουν οι ήρωες και ξεγυμνώνει τα σώματα και τις ψυχές τους αποκαλύπτοντας ότι οι άνθρωποι αυτοί έζησαν τη βία, και δεν κατάφεραν να αισθανθούν ξανά κανονικοί άνθρωποι.
Το ανέβασμα του συγκεκριμένου έργου δεν ήταν ένα εύκολο στοίχημα για τους τρεις βασικούς πρωταγωνιστές -σκηνοθέτες, Λάζαρο Γεωργακόπουλο, Μαρία Κατσιαδάκη και Λυδία Φωτοπούλου. Ο θεατής συνηθίζει στην ιδέα της απώλειας και του πόνου, με δυσκολία στην αρχή και αποκτώντας μια παγωμένη αίσθηση οικείου στην πορεία. 'Ανθρωποι και αντικείμενα φαντάζουν σαν υπολείμματα και μέσα στο ρεαλιστικό σκηνικό της Ντόρας Λελούδα ξεσπούν την απόγνωσή τους κάνοντας σεξ, σημαδεύοντας με όπλα, κοιτώντας το κενό... Η μουσική που επέλεξε ο Δημήτρης Χασιούρας μοιάζει να παίζει το ρόλο του σχολιαστή, ο φωτισμός του Γιάννη Δρακουλαράκου βοηθά τους ήρωες να κινηθούν με άνεση στην άλλη πλευρά· του σκηνικού, της ζωής...

Ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος μας παρασύρει στον εσωτερικό κόσμο του ήρωά του και δανείζει τη φωνή του στον υπέροχο ηχογραφημένο μονόλογο του φινάλε. Εξαιρετική όπως πάντα η άνεση της Λυδίας Φωτοπούλου στη σκηνή, μας φάνηκε όμως υπερβολική στην προσπάθειά της να υποδυθεί την έφηβη. Ο νεαρός Λευτέρης Βασιλάκης καταφέρνει να σωματοποιήσει τη διαταραγμένη προσωπικότητα του Τρίκι και η Μαρία Κατσιαδάκη ως καταρρακωμένη πόρνη να σκιαγραφήσει την πραγματική έννοια του μοιραίου προκαλώντας συγκίνηση.
Δύσκολο, γεμάτο ωμότητα έργο, μπορεί να κουράσει κάποιους. Εμείς πάντως απολαύσαμε (όπως και στο «Σχολείο» της Πειραιώς στο περασμένο Φεστιβάλ Αθηνών) μια παράσταση συνόλου που δεν πέφτει σε ευκολίες, με στυλ και θεατρικότητα. Μέσα από το σκοτάδι, άλλωστε, η αγάπη δίνει τη δική της μάχη να επιβιώσει...

INFO
ΘΕΑΤΡΟ ΡΟΕΣ Ιάκχου 16, Γκάζι, 2103474312.

-Μαρία Κρύου-

Aνδαλουσία - Κρήτη

Από 21 έως και 24/2, στο Χοροθέατρο Ροές, το ανδαλουσιανό φλαμένκο συναντά τη χαρακτηριστική κρητική μουσική παράδοση. Πρόκειται για μια διαπολιτισμική συνεργασία κορυφαίων μουσικών και χορευτών της Ανδαλουσίας και της Κρήτης, με στόχο την αναζήτηση κοινών μουσικών δρόμων που ανήκουν γεωγραφικά σε μια κουλτούρα που ξεπηδάει από την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Έτσι, η ιδιαιτερότητα του flamenco προσεγγίζει την ιδιαιτερότητα του παραδοσιακού μουσικοστιχουργικού ιδιώματος της Κρήτης - με τα όργανα που εκφράζουν αυτές τις δύο μουσικές να κατευθύνουν και να ορίζουν το πλαίσιο στο οποίο η έκφραση και η φαντασία του κάθε μουσικού μπορεί να το αποτυπώσει πιστά και να το σπρώξει πέρα απ' τα φυσικά του όρια.

Συμμετέχουν οι χορευτές El Nano, Monica Hidalgo, οι μουσικοί Kiko de Alcala τραγούδι, Jordi Albaran Flores κιθάρα, Ζαχαρίας Σπυριδάκης λύρα και τραγούδι, Γιάννης Ρομπογιαννάκης πνευστά και κρουστά, Δημήτρης Κουκουλιτάκης φλαμένκο κιθάρα και λαούτο, Γιάννης Παπατζάνης τραγούδι και κρουστά, καθώς και το Χορευτικό συγκρότημα του Γιώργου Μαρκαντώνη.


(ΠΡΟΣΟΧΗ: ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ την Τρίτη 20/2 ΩΡΕΣ 6.00-9.00 μ.μ. Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ 1 ΑΤΟΜΟ. ΚΑΘΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΕΙ ΜΕΧΡΙ 2 ΚΟΥΠΟΝΙΑ. ΘΕΣΕΙΣ ΘΕΑΤΡΟΥ 150)


Θέατρο Ροές, Ιάκχου 16, Γκάζι, τηλ. 210 3474312

Τελευταία Μάσκα - Fallimento

Σε μια σεζόν που, αν της δίναμε έναν τίτλο, δεν θα ήταν άλλος από το «theatre for the masses» -με την έννοια της ανθηρής παραγωγής ψυχαγωγικών θεαμάτων που φέρνουν τον κόσμο στο θέατρο, όμως ελάχιστα έχουν να δώσουν στην εγχώρια πρόοδο της σκηνικής πράξης και της υποκριτικής τέχνης- υπάρχουν ορισμένες παραστάσεις που εξαιρούνται από τη γενικευμένη αυτή τάση. Παραστάσεις ιδιαίτερες, ιδιόρρυθμες, στρυφνές, παράδοξες, όχι απαραίτητα για το ευρύ κοινό, χωρίς όμως και να το αποκλείουν, όχι απαραίτητα εύληπτες, αλλά ούτε και ακατανόητες αν σταθούμε λιγάκι να τις συλλογιστούμε. Παραστάσεις σίγουρα ανησυχαστικές, ικανές να προβληματίσουν, ενδεχομένως να απωθήσουν ίσως και να προκαλέσουν νέες συνειδητοποιήσεις. Παραστάσεις όπου σκηνοθέτες και ηθοποιοί εργάζονται με φόρμες και κώδικες, μεθόδους και τεχνικές, προασπίζοντας ένα θέατρο που σκέφτεται, εξελίσσεται, αναρωτιέται, θέτει ζητήματα. Ξαναβλέποντας την «Τελευταία Μάσκα-Fallimento» του σκηνοθέτη Θόδωρου Τερζόπουλου και του θιάσου 'Αττις (σας την είχαμε πρωτοπαρουσιάσει όταν έκανε πρεμιέρα πέρσι, μεσούντος του Καρναβαλιού της Πάτρας, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας), βρεθήκαμε μπροστά σ' αυτό το είδος θεάτρου.

Μια περφόρμανς «κλασικοποιημένης πρωτοπορίας», που, παρά τις επιμέρους αντιρρήσεις, στρέφει το θέατρο στον εαυτό του για να το ξαναμπολιάσει, θέτοντάς το στα όρια του δρώμενου, στον ορίζοντα του ιστορικού, πολιτικού και κοινωνικού συμβάντος. Οι άνδρες περφόρμερ του θιάσου, «χορεύοντας» το βαθιά ποιητικό και σχεδόν αμοραλιστικό κείμενο του Κώστα Λογαρά, εγκαλούν στη σκηνή την Πατρινέλα, τη μυθική πόρνη της Πάτρας, και μας κάνουν να αναρωτηθούμε (μεταξύ άλλων) για τους «αστούς σε παρακμή που ζουν και πεθαίνουν σ' ένα αστείο μέσα, χωρίς να παίρνουν μυρωδιά». Καθώς τα γεγονότα του κειμένου διαδραματίζονται σε περίοδο Καρναβαλιού, πιθανότατα η παράσταση αποτελεί την ιδανική «διαφορετική» πρόταση γι' αυτές τις μέρες...

-Ιλειάνα Δημάδη-

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΒΟ ΤΖΙΜΑ (LETTERS FROM IWO JIMA)

Το 1945 Ιάπωνες στρατιώτες κρατούν το νησί Ίβο Τζίμα, όταν χιλιάδες Αμερικανοί πεζοναύτες πραγματοποιούν απόβαση. Η δύναμη αντίστασής τους φθίνει, εν τούτοις είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν δίνοντας έναν ηρωικό αγώνα με την καθοδήγηση του στρατηγού Κουριμπαγιάσι. Τα ξένα μέρη όπου περπάτησε ο Κλιντ Ίστγουντ δεν τον εμπόδισαν να κάνει μία από τις πιο ανθρωποκεντρικές πολεμικές ταινίες της τελευταίας δεκαετίας. Δεν τον ενδιαφέρει η μανιχαϊστική διάσταση του πολέμου ούτε η μάταιη εξίσωση νικητών και ηττημένων. Υψηλότερος ο σεναριακός πήχης συγκριτικά με τις «Σημαίες των προγόνων μας», εκπληκτική φωτογραφία και άριστες ερμηνείες, αντάξιες μιας κουλτούρας ταυτισμένης με την πειθαρχία.
Πολεμική 2006 (Έγχρ.) Διάρκεια: 141'

Αμερικανο-γιαπωνέζικη ταινία σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ , με τους: Κεν Γουατανάμπε, Καζουνάρι Νινομίγια, Τσουγιόσι Ιχάρα

(ΠΟΛΥ ΑΝΩΤΕΡΟ ΤΟΥ «ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ». ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΒΑΘΥΝΕΙ ΜΕ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΕΥΕΙ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΟΣΚΑΡ)

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ (NOTES ON A SCANDAL )

Η Σέμπα, πρωτοδιόριστη καθηγήτρια καλλιτεχνικών, συνάπτει σχέση με ένα δεκαπεντάχρονο μαθητή της. Η Μπάρμπαρα, μια μεγαλύτερη συνάδελφός της, απειλεί ότι θα αποκαλύψει το σκάνδαλο καταστρέφοντας την οικογένειά της. Η τελευταία όμως δεν κινείται βάσει της ηθικής αλλά από μια αρρωστημένη εμμονή. Το μυθιστόρημα "What was she thinking?" της Ζόι Χέλερ έδωσε την πρώτη ύλη για μία από τις ωραιότερες ερμηνείες της Τζούντι Ντεντς, στο ρόλο της Μπάρμπαρα, και της χάρισε μια υποψηφιότητα στα φετινά Όσκαρ, όπως είχε συμβεί και με το "Iris" του ίδιου σκηνοθέτη - εκείνο μάλιστα το είχε κερδίσει.

Κοινωνική 2006 (Έγχρ.) Διάρκεια: 92'
Αγγλική ταινία σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Έιρ, με τους: Κέιτ Μπλάνσετ, Τζούντι Ντεντς, Μπιλ Νάι

(ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΔΡΑΜΑ ΠΟΥ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΞΥΔΕΡΚΕΙΑ. ΑΠΟΛΑΥΣΗ Η ΤΖΟΥΝΤΙ ΝΤΕΝΤΣ ΣΕ ΕΝΑ ΡΟΛΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ. ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΟΣΚΑΡ)

Μαρία Αντουανέτα, γιοκ!

Αν απορείτε με τις αμέτρητες Μαρίες Αντουανέτες που ξεφύτρωσαν φέτος στα αποκριάτικα πάρτυ, σας θυμίζουμε πως επρόκειτο για ένα προδεδικασμένο trend ήδη από τον περασμένο Μάιο, όταν μοντέλα με εκπληκτικές τουαλέτες έκαναν πασαρέλα στο κόκκινο χαλί των Καννών για το publicity της προβοκατόρικης ταινίας της Σοφίας Κόπολα. Τόσα και τόσα έχουμε ακούσει έκτοτε για τα ασύλληπτα κοστούμια της Μιλένα Κανονέρο, με τα οποία η Αντουανέτα-Κίρστεν Ντανστ περιδιάβαινε τις Βερσαλλίες, για τις ποπ μουσικές που επέλεξε η Σοφία Κόπολα, για την υπέρμετρα (μετα)μοντέρνα σκηνοθεσία της κ.ο.κ. Έφτασε ακόμα στα χέρια μας το βιβλίο «Μαρία Αντουανέτα-Το ταξίδι» της Αντόνια Φρέιζερ (Εκδ. Μέδουσα).

Τις προάλλες διαβάσαμε και το αφιέρωμα του «New York Times Magazine» που ακολουθεί τη σκηνοθέτιδα στο Παρίσι, κι ήμασταν έτοιμοι για την έξοδο της ταινίας στις αθηναϊκές αίθουσες. Αυτό το τελευταίο όμως δεν θα συμβεί ποτέ! Το στούντιο της Sony αποφάσισε να μη βγάλει την ταινία στην Ελλάδα. Όπως μας είπε η Ειρήνη Σουγανίδου, γενική διευθύντρια της Audio Visual, «ήταν τόσο κακή η υποδοχή της ταινίας σε δοκιμαστικά territories όπου πήρε ήδη διανομή, οπότε ήδη η χασούρα ήταν μεγάλη μπροστά στα τεράστια κόστη για τη διαφήμιση και τις κόπιες της ταινίας. Ένα major studio όπως η Sony, βγάζοντας την Αντουανέτα στην Αθήνα, αν κέρδιζε θα κέρδιζε πολύ λίγο, αν έχανε όμως θα έχανε πάρα πολύ, οπότε δεν πήρε τελικά το ρίσκο». Υπομονή, λοιπόν, μέχρι τις αρχές Απριλίου που θα βγει η ταινία σε DVD. 'Αντε τώρα να χωρέσουν οι περίφημες αυτές τουαλέτες σε οθόνη και 21΄ και 26΄.

-Βένια Βέργου-

Ώρες κοινής ησυχίας

Καλοκαίρι σε μια αθηναϊκή γειτονιά, όπου ο συναγερμός ενός αυτοκινήτου δεν αφήνει τους γείτονες σε ησυχία. Ο καθένας όμως έχει τα δικά του προβλήματα. Απιστία, ζήλια, ανασφάλεια, φλερτ και οικογενειακή συμφιλίωση επί πτωμάτων, όλα βγαίνουν στη φόρα σε πέντε αλληλένδετες ιστορίες. Επικεντρωμένη στο σήμερα του Αθηναίου που δεν μπορεί να κρυφτεί στους τοίχους του διαμερίσματός του, η Κατερίνα Ευαγγελάκου κρατά μια μετριοπαθή στάση απέναντι στους ήρωές της.

Κοινωνική 2006 (Έγχρ.) Διάρκεια: 90'

Ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου, με τους: Υβόννη Μαλτέζου, Χρήστο Στέργιογλου, Ερρίκο Λίτση, Αγγελική Παπαθεμελή



(ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΗΛΕΝΔΕΤΩΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝΜΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΣΤΩΝ ΣΕ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ. ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΟΜΩΣ ΘΑ ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΝΤΑΝ ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ)

Από καρδίας

Από τις θρυλικές πλέον ερωτικές τοιχογραφίες του bar-restaurant "El Pecado" μέχρι τις "Τριάντα καρδιές κι ένα δάκρυ" της νέας του έκθεσης, που βάζει μια άνω τελεία σε τριάντα χρόνια δημιουργίας, ο Ελληνοαργεντινός ζωγράφος Διονύσης Πρώιος-Ραλλάτος, ψυχή ενός από τα πιο επιτυχημένα ιδιοσυγκρασιακά στέκια της Αθήνας, εμποτίζει με κομμάτια της καρδιάς του ό,τι κι αν κάνει - είτε αυτό είναι ένα εστιατόριο είτε ένας πίνακας ζωγραφικής. Το νέο του όραμα είναι να μετατρέψει τον όμορφο πεζόδρομο της Σχιστής στην Καστέλλα σε ένα είδος υπαίθριας έκθεσης έργων τέχνης στο πνεύμα των αντίστοιχων events του Μπουένος 'Αιρες.

Προς το παρόν, στις 22 Φεβρουαρίου και για δύο περίπου εβδομάδες, ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει τις τριάντα ζωγραφιστές καρδιές του στο νεοκλασικό-Σπίτι της Τέχνης του φίλου του Σπύρου Τέσκου που βρίσκεται στον ίδιο πεζόδρομο. Τριάντα καρδιές για τη χαρά αλλά και τον πόνο τού ν' αγαπάς. Όπως λέει κι ο ίδιος "Είναι ο επίλογος τόσων μηνών δημιουργίας, το κόκκινο της σάρκας, το κόκκινο του ταυρομάχου, το κόκκινο του ώριμου φρούτου, στιγμές που σφραγίστηκαν στην καρδιά μου και μπόρεσα να τις ελευθερώσω στον καμβά και να τις μοιραστώ μαζί σας. Γιατί ποιο το όφελος του καλλιτέχνη εάν δεν μπορεί να μοιραστεί τη δημιουργία του..."

(ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΤΕΣΚΟΥ Σχιστής 4, Καστέλλα)

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ 20/2

Ο κύκλος εκδηλώσεων μουσικής & κινηματογράφου, «Κάθε Τρίτη Γαλλικά... και Πιάνο», συνεχίζεται με καλεσμένη της εβδομάδας την γνωστή σοπράνο Σ. Θεοδωρίδου σε γαλλικές melodies και έργα για πιάνο. Συνοδεύει η Ντ. Βρανούση.

Kινηματογράφος Τριανόν Filmcenter, Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων, 2108215469. Στις 8.30 μ.μ. Εισιτ.: € 10, φοιτ.: € 8.

Κύκλος Schumann

Με αφορμή τα 150 χρόνια από το θάνατο του σπουδαίου Γερμανού συνθέτη το 2006, ο καταξιωμένος Έλληνας βιολονίστας επιμελείται και παρουσιάζει τον «Kύκλο Schumann», μέρος του οποίου αποτελούν οι δύο αυτές συναυλίες.



Στο Μέγαρο Μουσικής, ο Κύκλος Schumann αποτελεί ένα μοναδικό αφιέρωμα στο μεγάλο συνθέτη (1810-1856) που διεύρυνε το μουσικό ορίζοντα του γερμανικού ρομαντισμού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κορυφαίες στιγμές από το έργο του συνθέτη - αλλά και των συγχρόνων του δημιουργών. Η ερμηνεία και των τεσσάρων συμφωνιών του, με ένα από τα σημαντικότερα συμφωνικά συγκροτήματα της Ευρώπης, την Orchestre National de France, η οποία διευθύνεται από έναν καλλιτέχνη του διαμετρήματος του Κουρτ Μαζούρ, αποτελεί το κύριο μέρος - και είναι γεγονός πρώτου μεγέθους.

(Σχεδόν παράλληλα (17, 22, 23/2), με την καλλιτεχνική επιμέλεια του Λεωνίδα Καβάκου, γίνεται ένα μουσικό πανόραμα με έξι ξεχωριστές συναυλίες (έργα μουσικής δωματίου του Σούμαν αλλά και συγχρόνων του) στις οποίες συμπράττουν με τον Καβάκο οι Χάνα Βάινμαϊστερ (βιολί), Μπένγιαμιν Ριβίνιους (βιόλα), Χάριολφ Σλίχτιχ (βιόλα), Νατάλια Γκούτμαν (βιολοντσέλο), Πάτρικ Ντεμένγκα (βιολοντσέλο) και Αλεξάντερ Λόνκιχ και Ντένες Βάριον (πιάνο).)

Μέγαρο Μουσικής-Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος», Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 2107282333. Στις 8.30 μ.μ. Εισιτ: € 25, 16, φοιτ.: € 6. Προπώληση από τα εκδοτήρια του ΟΜΜΑ (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη-Eρμού 1, Πλ. Συντάγματος).

Tribute στον 'Αντι Γουόρχολ

Αν η πρώτη επαφή σας με το κινηματογραφικό έργο του 'Αντι Γουόρχολ έγινε το 2004 στις Νύχτες Πρεμιέρας όπου προβλήθηκε για πρώτη φορά η ταινία-ορόσημο της ποπ κουλτούρας "Chelsea girls", ήρθε η ώρα να καλύψετε τα κενά σας.

Με αφορμή τα είκοσι χρόνια από το θάνατο του καλλιτέχνη, το Dasein Cafe στα Εξάρχεια φιλοξενεί ένα αφιέρωμα με σπάνιες ταινίες του από σήμερα 19 έως τις 25 Φεβρουαρίου. Ανάμεσά τους και τρεις από τις πρώτες ταινίες που γύρισε ο Γουόρχολ, τα "Blow job", "Eat" και "Kiss" του 1963, μια short cut βερσιόν των θρυλικών "Velvet Underground" και "Empire", η τριλογία "Flesh", "Trash", και "Heat", ενώ το βράδυ του Σαββάτου 24/2 θα γίνει πάρτυ με μουσικές από το διάσημο κλαμπ του "Studio 54".

(DASEIN Cafe Σολωμού 12, Πλατεία Εξαρχείων)

Παρατείνεται η «Παράσταση 2»

ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ μέχρι τις 4 Μαρτίου 2007 στο κινηματοθέατρο Παλλάς, η «Παράσταση 2», με δημιουργούς τους Δημήτρη Παπαϊωάννου και Κωνσταντίνο Βήτα.

Οπως μας λένε, πρόθεσή τους είναι «ένα ταξίδι μέσα από την εικόνα και την ανθρώπινη κίνηση». Για τις μουσικές προθέσεις του ο Κωνσταντίνος Βήτα επιστράτευσε ένα συνθεσάϊζερ, ένα λάπτοπ, μία κιθάρα και μικρόφωνα και από την πλευρά του ο Παπαϊωάννου 22 χορευτές.

Η μουσική του «2» κυκλοφορεί σε CD

Θέατρο Παλλάς
Βουκουρεστίου 5, Aθήνα
Τα ταμεία του θεάτρου Παλλάς λειτουργούν καθημερινά πλην Κυριακής 10:00 - 20:00

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ (τμήματα - τιμές)
http://www.ticketshop.gr/home/gr/pallas_plano2.htm

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 15 ΕΤΩΝ

AgEnDA

Παιδικό Θέατρο: «Χορεύοντας με τα Χρώματα» - Θέατρο Νέων

Κάθε Κυριακή 11.30 π.μ. και 3.00 μ.μ , ΒΙOS, Πειραιώς 84 τηλ. 210 3425335

Μετά την επιτυχία των «Γιαπωνέζικων κήπων», που παίχτηκε για τρεις συνεχείς χρονιές, το Θέατρο Νέων παρουσιάζει τη νέα διαδραστική-συμμετοχική, θεατρική παράσταση «Χορεύοντας με τα χρώματα». Μέσα από την ιστορία ενός ζωγράφου και τη μικρή του περιπέτεια με την τέχνη, μας αποκαλύπτεται ο κόσμος του. Ο κόσμος των χρωμάτων. Ο κόσμος μας... Κείμενο - σκηνοθεσία: Δημήτρης Σεϊτάνης, Χορογραφίες: Εφη Καρακώστα.


Eμφανίσεις: Domenica

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στο Ορυχείο Αγίας Φωτεινής 22, Ν. Σμύρνη, τηλ.: 210 9555619

Οι Domenica συνεχίζουν τις live εμφανίσεις τους στη μουσική σκηνή Ορυχείο, παρουσιάζοντας όλα τα αγαπημένα τραγούδια από τα προσωπικά τους άλμπουμ «Άχρηστα ρολόγια», «Μέσα στη βουή του δρόμου», «Ιστορίες για μικρούς και μεγάλους», αλλά και πολλές επιτυχίες της ελληνικής και ξένης funk-pop-rock σκηνής. Συμμετέχουν οι Στάθης Γιαννακόπουλος, Άννα Τζαφέρη & Μικαέλα.

Crimen Majestatis (Νίκος Τρανός)

Έως τις 24 Φεβρουαρίου, alphadelta gallery, Παλλάδος 3, Αθήνα, 105 54, τηλ.: 210 3228785,www.adgallery.gr

Ο Νίκος Τρανός παρουσιάζει σαράντα πορτρέτα ανθρώπων διαπλεκόμενων με το νόμο και την τάξη (εγκληματιών, δικαστών, αστυνομικών, διαδίκων) παρμένα όλα από δημοσιευμένα ρεπορτάζ πραγματικών γεγονότων. Και τα σαράντα πορτρέτα είναι ζωγραφισμένα με ανεξίτηλο, όπως και οι πράξεις τους, μαύρο μελάνι και «αθάνατη» χρυσή κορνίζα, στο πίσω μέρος ατομικών δελτίων αξιολόγησης δημοσίων υπαλλήλων. Σε όλες τις φυλακές, η χρήση παρόμοιων δελτίων επιτρέπει στο διευθυντή, τους αρχιφύλακες, τους ιερωμένους των φυλακών, στο δάσκαλο, το γιατρό και το χαφιέ να σημειώνουν τις παρατηρήσεις τους για τη συμπεριφορά κάθε κρατουμένου. Ανάμεσα στα σχέδια συναντούμε δύο πιθηκοειδή, αναφορά στο χαμένο παράδεισο, τον Αδάμ και την Εύα.

Στην έκθεση υπάρχουν επίσης η μακέτα ενός ριφιφί και η προσομοίωσή της σε πραγματικές διαστάσεις (400x400x80 cm) από χαρτόνι συσκευασίας, ένα κελί κράτησης επίσης σε πραγματικές διαστάσεις (220x160x160 cm) από το ίδιο υλικό.

Την έκθεση συμπληρώνουν ένα πρόσωπο και 396 νεκροκεφαλές από πορσελάνη που αναζητούν την εύθραυστη σχέση τους και μια σιλικονούχα μπάρμπι...

Στο video room της γκαλερί ο επισκέπτης παρακολουθεί έναν άντρα και μια γυναίκα να δακρύζουν, ενώ συγχρόνως μεγαλώνουν τα γένια του άντρα - τα δύο πρόσωπα είναι ο ίδιος ο καλλιτέχνης.

Αρχαιολογία: «Πολύχρωμοι Θεοί»

29 Ιανουαρίου - 25 Μαρτίου 2007, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

«Πολύχρωμοι Θεοί» τιτλοφορείται η έκθεση την οποία φιλοξενεί το Αρχαιολογικό Μουσείο, έκθεση που για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου το 2004 και στη συνέχεια σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η έκθεση βασίζεται στις έρευνες του Πανεπιστημίου του Μονάχου, από το 1982, σχετικά με τον επιχρωματισμό των αρχαίων γλυπτών. Μέσω νέων ερευνητικών μεθόδων, κατέστη δυνατή η απόδοση σε εκμαγεία γνωστών γλυπτών της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας των χρωμάτων που κοσμούσαν αρχικά τα γλυπτά, αλλά δεν διασώθηκαν έως τις μέρες μας. Ο επισκέπτης της έκθεσης αποκτά μια σαφέστερη εικόνα της αρχικής όψης των αρχαίων αγαλμάτων-μνημείων μέσα από μια τελείως διαφορετική αισθητική αποτίμηση των έργων.

Στην έκθεση θα παρουσιαστούν 21 εκμαγεία από γνωστά αγάλματα, όπως κορμός θωρακοφόρου από την Ακρόπολη, ο Λέων του Λουτρακίου κλπ., από επιτύμβιες στήλες, όπως του Αριστίωνος, του Παραμυθίωνος κλπ., από αετωματικά γλυπτά, όπως εναέτιες μορφές από το ναό της Αφαίας, αλλά και η ανατολική ζωφόρος των Σιφνίων, τμήματα της Σαρκοφάγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και δείγματα φυσικών χρωμάτων. Δίπλα στα επιχρωματισμένα εκμαγεία παρουσιάζονται και 51 πρωτότυπα έργα του Μουσείου. Επίσης, θα εκτεθούν 4 κυκλαδικά ειδώλια, όστρεο με μπλε χρώμα, καθώς και κυκλαδικά φιαλίδια με χρώμα από την Προϊστορική Συλλογή.

Μήπως άργησα;

«Η ΟΜΑΔΑ Anada Kada», στα σανσκριτικά σημαίνει αυτό που είναι στην καρδιά και θέλει να εκφραστεί, ανεβάζει στη Θύρα Τέχνης (Σαρρή 14, Ψυρρή) το έργο «Μήπως άργησα;» του Vimal Shab, που δεν είναι βέβαια Ινδός αλλά το ψευδώνυμο του Χάρη Μπόσινα.

Μια μαύρη κωμωδία με θέμα τις σκέψεις που μένουν κλειδωμένες στο μυαλό μας και διογκώνονται για να ξεσπάσουν συχνά την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Ένας αποτυχημένος και αλαζόνας καλλιτέχνης φτιάχνει μια παράσταση έχοντας στο μυαλό του ένα μακάβριο σχέδιο.



Ομως η παράσταση διακόπτεται από την εισβολή στο θέατρο ενός ζευγαριού που προσπαθεί να αλληλοσκοτωθεί. Η βοηθός του καλλιτέχνη μαζί με τον τελευταίο προσπαθούν μάταια να τους διώξουν για να συνεχιστεί η παράσταση. Τη λύση δίνει μια παράξενη γυναίκα που βρίσκεται ανάμεσα στο κοινό.

Πολλές ανατροπές και ένα φινάλε με μια guest έκπληξη διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια των υπόλοιπων θεατών ενώ απολαμβάνουν το ποτό τους.

Τους Ρόλους ερμηνεύουν: Δημήτρης Χαβρές, Δέσποινα Νικητίδου, Μαρία Κοκκινάκη, Αθηνά Αλεξοπούλου, Χάρης Μπόσινας και η Μίλυ - Μίλυ. Σκηνοθεσία: Αθηνά Αλεξοπούλου, Χάρης Μπόσινας, Σκηνικά - Κουστούμια: Χρήστος Νικολόπουλος. Παραστάσεις, Κυριακή στις 19:30 και Δευτέρα - Τρίτη στις 21:00

Στα χνάρια του περυσινού το Ελληνικό Φεστιβάλ 2007

Το Ελληνικό Φεστιβάλ του 2007 είναι επλουτισμένο με στόχο να απλωθεί σε περισσότερους εκτός Ηρωδείου χώρους, κάτι που ξεκίνησε από πέρυσι. Φέτος εγκαινιάζει έναν ακόμα χώρο, στο συγκρότημα του εργοστασίου Τσαούσογλου στην Πειραιώς 260, το οποίο έχει παραχωρηθεί στο ΥΠΠΟ και ανακαινίζεται με χρήματα του υπουργείου Πολιτισμού και του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Επίσης, φέτος οι θεατές θα παρακολουθήσουν για πρώτη φορά θέατρο στο «τροχόσπιτο» της 'Ολιας Λαζαρίδου, που θα μετακινείται σε πολλές γειτονιές της Αθήνας.

Το Φεστιβάλ θα διαρκέσει δύο μήνες στην Αθήνα (1/6-31/7) και σχεδόν ένα μήνα (29/6-11/8) στην Επίδαυρο, και χωρίζεται σε πέντε θεματικές ενότητες:

- αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας

- παραστάσεις με τίτλο «από την Πεζογραφία στη Σκηνή»

- αφιέρωμα στον μεγάλο αμερικανό χορογράφο Γουίλιαμ Φόρσαιθ,

- αφιέρωμα στο ελληνικό τραγούδι και ιδιαίτερα στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, τον Ακη Πάνου

- αφιέρωμα στη Μουσική του 20ου και 21ου αιώνα

Αναμένονται στην Αθήνα ο Ελβις Κοστέλο με τον Αλέν Τουσέν, ο θίασος της Αριάν Μνούσκιν «θέατρο του ήλιου», η Συλβί Γκιγιέμ, το εθνικό μπαλέτο της Κίνας.

Η Επίδαυρος θα ανοίξει στις 29/6 με την «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, και θα κλείσει με το Εθνικό Θέατρο και την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν, σε μια πρώτη συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με το Ελληνικό Φεστιβάλ.

Ενας άλλος δράκουλας

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ στο εξπρεσιονιστικό έργο του F. W. Murnau αλλά και σε μεταγενέστερες διασκευές του βιβλίου του Μπραμ Στόουκερ, συγγραφέα του Δράκουλα, το έργο «Νοσφεράτου Διδόντικους» είναι μια χιουμοριστική ματιά πάνω στο γοτθικό τρόμο και το αρχέτυπο του βρικόλακα.

Μια κωμωδία δηλαδή αλλιώτικη από τις άλλες, που παίζεται στο Θέατρο της Ανοιξης (Γερμανικού 20, Κεραμεικός, τηλ. 210 5238870).

Η παράσταση δημιουργήθηκε μέσα από αυτοσχεδιασμούς της ομάδας και ολοκληρώθηκε με τη μουσική και τα τραγούδια του Στάθη Δρογώση, ακολουθώντας την εικαστική γραμμή του κινηματογραφικού Nosferatu, παραγωγής του 1922.

Η σκηνοθεσία και οι φωτισμοί είναι του Γιάννη Μαργαρίτη, τα σκηνικά του Ζήση Ρούμπου και τα κοστούμια των Ζήση Ρούμπου-Ισαβέλλας Μαύρη.

Παραστάσεις δίνονται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, ώρα 21.00

-Ξ. Μ.-

Η φυγή από το λάθος άγγιγμα

ΤΟ ΕΡΓΟ της Ούρσουλα Ράνι Σάρμα «Καθόλου καλά» ανεβαίνει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

«Το παγωτό μού πέφτει απ' τα χέρια, το χωνάκι σπάει, κοιτάζω το κόκκινο ζουμί που απλώνεται στην άμμο, μού 'ρχεται να ξεράσω τα γλυκά του Μίκυ και… δεν μπορώ να πάρω ανάσα, τα χέρια του πάνω μου, η φωνή του κολλάει στο δέρμα μου, χαμηλά στο λαιμό. Μου σηκώνει αργά τη φούστα, και μιλάει, μιλάει, αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα, εκτός από το - ».



Η Κόρα είχε μόλις συμπληρώσει τα εννέα της χρόνια όταν βίωσε την φρίκη της σεξουαλικής κακοποίησης. Θαμμένη ζωντανή σε μία ασφυκτική επαρχιακή κοινωνία, που επίλεκτο μέλος της λεηλατούσε συστηματικά το σώμα και τη ψυχή της και έχοντας ως «προστάτες» έναν αλκοολικό θείο και μια θεία που ηθελημένα «έκλεινε» τα μάτια σε όσα συνέβαιναν, πέρασε τα τρυφερά εφηβικά της χρόνια μέσα στην απόγνωση και στο απατηλό όνειρο ότι κάποτε θα δραπετεύσει. Και έπειτα η απόγνωση μετατράπηκε σε μίσος, το μίσος σε έγκλημα και βρέθηκε μαζί με τον αδελφό της, τον Μίκυ, στο περιθώριο της ζωής.

Το έργο της Ούρσουλα Ράνι Σάρμα «Καθόλου καλά» («Touched») - παρουσιάζεται τώρα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου - γραμμένο σε μια εποχή (1999) που η παιδοφιλία είχε αναδειχτεί σε εθνική τραγωδία για την καθολική Ιρλανδία, δεν στέκεται μόνο στη βίαιη απώλεια της αθωότητας. Παρακολουθώντας την απελπισμένη φυγή δύο παιδιών από τις επώδυνες αναμνήσεις της γενέτειράς τους στην ακόμη σκληρότερη πραγματικότητα της μεγάλης πόλης, αναλύει τους λόγους που ωθούν στην παραβατικότητα. Φαινόμενο ιδιαίτερα εξαπλωμένο στις μέρες μας καθώς η αδιαφορία της κοινωνίας προς τα ανυπεράσπιστα μέλη της αναπόφευκτα οδηγεί σε «ανταρσίες» με προκαθορισμένη καταδίκη.

Ακόμα και στην Ελλάδα τα περιστατικά πληθαίνουν ανησυχητικά και ίσως αυτή η διαπίστωση να δικαιολογεί την εισβολή τόσων πολλών θεατρικών κειμένων που πραγματεύονται το ίδιο θέμα από διαφορετικές γωνίες.

«Σύμφωνα με έρευνες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το 41% των έγκλειστων σε ελληνικά σωφρονιστικά ιδρύματα ήταν θύματα κακομεταχείρισης, με την πρώτη θέση να κατέχουν οι ξυλοδαρμοί και τη δεύτερη εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, υπήρξαν δηλαδή θύματα σωματικής κακοποίησης και σεξουαλικής παραβίασης κατά την παιδική τους ηλικία», μας πληροφορεί το πρόγραμμα της παράστασης.

Η ινδικής καταγωγής συγγραφέας ορθώνει έναν λόγο ευρύτερα πολιτικό και χωρίς να ηθικολογεί, καταγγέλλει. Το έργο της δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Καταγράφει, όμως, δεξιοτεχνικά ένα συμβάν που θα μπορούσε να είναι πραγματικό και έχει τη θέρμη ενός νέου ανθρώπου, ο οποίος πιστεύει ότι «αφού δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο ας τον παραδώσουμε, τουλάχιστον, στη δημόσια περιφρόνηση».



Η παράσταση

Η αφηγηματική γραφή της Ούρσουλα Ράνι Σάρμα, ασθματική, άμεση, με ιδιωματικούς ακροβατισμούς, έφτασε σε μας ζωντανή μέσα από τη μετάφραση της Έλλης Πετράντη και πυροδότησε ένα θέαμα κινηματογραφικής σύλληψης, πυρετικών ρυθμών και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας σωματικότητας (επιμέλεια κίνησης Αγγελική Στελλάτου).

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος οδήγησε τους τρεις ηθοποιούς του σε ένα αιχμηρό αγώνα πινγκ πονγκ. Αποκαλυπτική ήταν η Ιωάννα Παππά ερμηνεύοντας με λιτότητα μέσων και εκφραστική πυκνότητα την παγιδευμένη Κόρα. Υποκριτικά ώριμος ο Γιώργος Γάλλος πέρασε με άνεση από τον ρόλο του γλοιώδη γιατρού σ' αυτόν του αλήτη Μάκα. Δίπλα τους στάθηκε επάξια ο Όμηρος Πουλάκης.

-ΚΡΙΤΙΚΗ: ΕΛΕΝΗ ΠΕΤΑΣΗ-

Τμήμα αρχαίου θεάτρου βρέθηκε στο Μενίδι

ΤΜΗΜΑ αρχαίου θεάτρου αποκαλύφθηκε στην περιοχή του Μενιδίου στη διάρκεια εκσκαφών σε οικόπεδο για τη θεμελίωση πολυκατοικίας. Κατά τη διάρκεια της εκσκαφής σε οικόπεδο στη συμβολή των οδών Σαλαμίνος και Λιοσίων 1 ήρθαν στο φως δεκαπέντε κερκίδες. Την περαιτέρω έρευνα για το υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε η Β' ΕΚΠΑ, ενώ αναμένεται να πραγματοποιήσει αυτοψία στο σημείο της ανασκαφής η διευθύντρια Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού, Βιβή Βασιλοπούλου.

Αρχαιολογικός θησαυρός σε έπαυλη στη Φθιώτιδα

ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ αρχαιολογικός θησαυρός βρέθηκε από το Τμήμα Δίωξης Αρχαιοκαπηλίας στην έπαυλη 72χρονης στον Αχινό Φθιώτιδας και στα σπίτια των δύο παιδιών της στον Καραβόμυλο Λαμίας. Τα αρχαία αντικείμενα κατασχέθηκαν, ενώ η 72χρονη, η οποία είναι αδελφή γνωστής εμπόρου έργων τέχνης που ζει μόνιμα στη Ζυρίχη, συνελήφθη και οδηγήθηκε χθες στον εισαγγελέα Λαμίας. Τα δύο παιδιά της κατηγορουμένης, ηλικίας 45 και 42 ετών, δεν συνελήφθησαν, διότι είναι μόνιμοι κάτοικοι Λονδίνου.

Συνολικά στα τρία σπίτια βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 104 αρχαία αντικείμενα, μεταξύ των οποίων ήταν μια μαρμάρινη εντοιχισμένη τετράστιχη επιγραφή, ένα αλαβάστρινο αγγείο με πώμα, σε μορφή του γερακόμορφου θεού Ώρου, ένας τετράγωνος σφραγιδόλιθος, με παράσταση της Αφροδίτης και του Έρωτος, ένας ανεπίγραφος σκαραβαίος πράσινου χρώματος και μια ομάδα είκοσι τεσσάρων γραπτών οστράκων των προϊστορικών χρόνων.

Αγκαλιασμένοι για πάντα

ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΟ ζευγάρι της λίθινης εποχής που ανακαλύφθηκε πρόσφατα στην Ιταλία δεν θα χωριστεί, αποφάσισαν οι αρχαιολόγοι κάνοντας ένα δώρο στη χώρα για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου.

Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι είναι αποφασισμένοι να απομακρύνουν από τον χώρο και να διατηρήσουν μαζί τα οστά του ζεύγους που είχε ταφεί πριν από τουλάχιστον 5.000 χρόνια αγκαλιασμένο.

Συνήθως κατά την εκταφή τα οστά απομακρύνονται ένα-ένα και αργότερα επανασυναρμολογούνται. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έκριναν ότι θα ήταν ιεροσυλία να χωρίσουν το ζευγάρι έπειτα από τόσα χρόνια και γι' αυτό αποφάσισαν να αφαιρέσουν όλο το κομμάτι της γης, στο οποίο είναι θαμμένοι. Κατ' αυτόν τον τρόπο ο εδώ και χιλιάδες χρόνια εναγκαλισμός του ζεύγους θα διατηρηθεί ως την αιωνιότητα.

Βαρκελώνη: «Tapies' Posters and the Public Sphere»

Μέχρι τις 25 Φεβρουαρίου, Fundacio Antoni Tapies, www.fundaciotapies.org

H έκθεση συγκεντρώνει πόστερ, έργα του Καταλανού καλλιτέχνη Antoni Tapies από το 1950. Τα έργα του Tapies συνδέονται με κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά γεγονότα της Καταλονίας.

Μάλαγα: «Picasso - Muses and Models»

Εως τις 28 Φεβρουαρίου, Museo Picasso Malaga,www.museopicassomalaga.org

Μέσα από 46 πίνακες, 14 σχέδια και έξι γλυπτά, η έκθεση αποκαλύπτει την ισχυρή γυναικεία παρουσία στην τέχνη του μεγάλου Ισπανού καλλιτέχνη. Οι γυναίκες στο έργο του Picasso δεν ποζάρουν απλά, αλλά συμμετέχουν ενεργά, παίζουν ενεργό ρόλο στην καλλιτεχνική δημιουργία και γίνονται μούσες και πηγή έμπνευσης του μεγάλου καλλιτέχνη, που τόσο τις αγάπησε και τις απαθανάτισε στο έργο του.

Αυτή «βλέπει», εμείς βλέπουμε?

ΣΤΕΚΟΜΟΥΝ όρθιος, δίπλα στην πόρτα. Παρατηρούσα, ως συνήθως, από το παράθυρο το τοπίο κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Όχι δε βλέπεις τα ίδια πράγματα κοιτώντας κάθε μέρα τις, όμορες προς τις γραμμές του μητροπολιτικού σιδηρόδρομου, περιοχές από το Νέο Φάληρο ως το Μοναστηράκι. Ανάλογα με τη μέρα, την ώρα, τον καιρό, το φως, διαφορετικά τοπία ξετυλίγονται μπροστά σου, διαφορετικοί άνθρωποι σε πλησιάζουν, για να απομακρυνθούν αμέσως μετά με μεγάλη ταχύτητα. Και όταν το τρένο σταματά, κάποιοι μπαίνουν στο βαγόνι σου. Νέοι επιβάτες, καινούργιοι συνταξιδιώτες στην πορεία προς το γραφείο, το σπίτι, το σινεμά... Έτσι έγινε και τις προάλλες. Μπήκε στο σταθμό του Μοσχάτου.

Δρασκέλισε με σχετική άνεση το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας, ψηλάφισε για λίγο το πλαϊνό τοίχωμα του βαγονιού και στάθηκε δίπλα του, ακουμπώντας την πλάτη στην άλλη πλευρά. Αμέσως μετά «έλυσε» το σπαστό μπαστούνι της και με προσεκτικές, μα ακριβείς, κινήσεις το έβαλε στην τσάντα της. Την ξανάκλεισε και στράφηκε προς το μέρος μου, παραμένοντας στη θέση αυτή για τους επόμενους πέντε σταθμούς. Η νέα συνταξιδιώτισσά μου στο βαγόνι του ηλεκτρικού ήταν τυφλή. Ωστόσο, είμαι σίγουρος πως «έβλεπε» με πολύ μεγαλύτερη οξύτητα από τους περισσότερους που βλέπουν.

Μπροστά της πέρασαν δεκάδες άτομα. Μια παρέα νέων που φώναζαν άτσαλα και τραγουδούσαν άγαρμπα το τραγούδι του «Παρά πέντε», δυο-τρεις γιάπις (υπάρχουν ακόμη;) που, στον «αέρα» (=στο μικρόφωνο του Bluetooth ακουστικού τους) μιλούσαν για χρηματιστήριο και γκόμενες (sic), πολλοί μεσόκοποι με τσάντες γεμάτες τρόφιμα (πρόσφορη λεία για «τηλεμειράκια» που κρατούν φακό και κραδαίνουν ματσούκι) και ακόμη περισσότεροι ηλικιωμένοι [=«συνταξιούχοι-με-συνταξούλα-χωρίς-στον-ήλιο-μοίρα», μια «μπουκιά» (+συχώριο) για τους τηλεφωστήρες των διαύλων].

Ως το Μοναστηράκι, που κατέβηκε, η τυφλή γυναίκα τους «είδε» όλους. Κατόπιν, είμαι σίγουρος πως θα τα... είδε όλα! «Μηχανάκια» ηλίθιων αναβατών επάνω στα πεζοδρόμια, «Ι.Χ.» αγενών οδηγών «καβαλημένα» επάνω σε διαβάσεις και ράμπες, πραμάτειες θρασύτατων περιπτερούχων επάνω στην ειδική πλακόστρωση των πεζοδρομίων, απερισκεψίες ανεγκέφαλων διπόδων που αψηφούν το κόκκινο φως του σηματοδότη, σκορπώντας το φόβο και -ενίοτε- το θάνατο! Η τυφλή γυναίκα ίσως έχει μάθει να κινείται αυτόνομα. Σήμερα ίσως είναι σε θέση να ξεγλιστρά από τα απερίγραπτα εμπόδια απερίγραπτων τύπων. Αύριο, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, ίσως μπορέσει ακόμη και να δει τη Γη, που πατά τόσα χρόνια τώρα, χωρίς να ξέρει τα χρώματά της. Οι συνάνθρωποί της -όλοι εμείς- τότε, με τι μάτια θα την αντικρίσουμε;

-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Σ. ΑΝΔΡΙΑΝΕΣΗΣ-

KiTchEn PorN..

ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ απόλαυση της εβδομάδας η ανάγνωση του Νew Yorker. Για την περίπτωση αυτού του Τέχνη + Ζωή, του αφιερωμένου στη γαστρονομία, ανέτρεξα στο τεύχος με τον εξαιρετικό τίτλο Κitchen Porn, που περιγράφει την αναπάντεχη τηλοψία που αποθεώνει τηλεοπτικούς μάγειρες. Και η αλήθεια είναι πως πολλές φορές μοιάζει όλη αυτή η επέλαση μαγείρων στην ελληνική τηλεόραση -κάθε μέρα και σε διάφορες ώρες- να έχει στοιχεία φτήνιας, που αγγίζει ακόμη και στην εκπόρνευση της έννοιας της γαστρονομίας και αυτού που απλά και ουσιαστικά αποκαλούμε καλό φαγητό.

ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ τα πολλά υποκοριστικά, την αγοραία έκφραση και την ξεδιάντροπη σύνδεση των τροφών και των συνταγών με εταιρείες, επωνυμίες και συγκεκριμένα στερεότυπα ζωής, πλαστικοποιημένα και κακοχυμένα. Με λυπεί ιδιαίτερα αυτό το γεγονός, γιατί αγαπώ την ευφυή, ήσυχη δύναμη των καλών γεύσεων και δεν ξεχνώ τις εκπομπές που έκανε στην τηλεόραση ο Ελληνας Ρολάν Μπαρτ, Δημήτρης Ποταμιάνος - ούτε φυσικά τα αριστουργηματικά κείμενά του. Τέτοιους «καθοδηγητές» αναζητώ, που να με πείσουν πως η ετοιμασία ενός φαγητού και η κατανάλωσή του, αποτελούν μια ολόκληρη εμπειρία, μια ιστορία. Ακόμη και αν πρόκειται για την ίδια συνταγή -μια κολοκυθόσουπα με προσούτο που ορέγομαι τώρα- η αφήγησή της είναι διαφορετική κάθε φορά, από τον προσεκτικό τεμαχισμό της κολοκύθας σε μικρά καρέ, μέχρι την «έκρηξη» της γεύσης της στον ουρανίσκο.

ΓΙ'ΑΥΤΟ μου αρέσει ο Μαμαλάκης όταν επισκέπτεται γιαγιάδες που, με τα τέσσερα βασικά υλικά, ζυμώνουν ψωμιά σε φούρνους ξύλου, έναντι στα εξωτικά γυρίσματα στην Μπανγκόκ. Το πρώτο είναι εικόνα ζωής με κύμα προσλαμβανουσών, το δεύτερο είναι σεκάνς τουριστικής ξενάγησης. Επίσης, γι' αυτό το λόγο αγαπώ να βλέπω όποτε μπορώ το «Νηστικό Αρκούδι» στην ΕΤ3, να διαβάζω τα ημερολόγια κουζίνας του Μιχάλη Μιχαήλ στη Lifo (δεν υπάρχει τέτοιο γράψιμο σε ελληνικό έντυπο), να παρακολουθώ άναυδη τη μητέρα της Βασιλικής, Σοφία, να ετοιμάζει εξαιρετικές γεύσεις σε χρόνο ρεκόρ και με την ίδια ευκολία που θα έφτιαχνε μια σκέτη μακαρονάδα, να ακούω την Αργυρώ να εξηγεί με τον πιο απλό και σαφή τρόπο πώς θα μαγειρέψω τις συνταγές της που θέλω να κλέψω. Και γι αυτό το λόγο επίσης σκέφτομαι να ασπαστώ άμεσα τις αρχές του κινήματος Slow Food, όπως θα τις διαβάσετε στις σελίδες 8 και 9. Καλά -και γαστρονομικά- Χριστούγεννα.




Kαι μετά η άμαξα έγινε κολοκύθα

Αν και ως πρόσφατα δεν αποτελούσε ιδιαιτέρως οικείο βρώσιμο στο παραδοσιακό ελληνικό τραπέζι, η κολοκύθα - τροφαντή, με γλυκό χρώμα, μυρίζει Χριστούγεννα- ήταν μια εικόνα που όλοι κουβαλούσαμε ως αντίλαλο του παραμυθιού της Σταχτοπούτας. Μεγαλώνοντας, διαπιστώνουμε πως η «οικειότητα» με την κολοκύθα γίνεται μεγαλύτερη, καθώς γίνεται ευωδιαστή πίτα πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη, αφράτο υλικό για τη γέμιση της γαλοπούλας, ή ζεστή σούπα με μια υποψία σαφράν.

-ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ι. ΑΝΕΣΤΗ-

ENTER .. στη ζωή!

ΤΕΛΙΚΑ, τι αξίζει περισσότερο απ' όλα στη ζωή; Η αγάπη του δικού μας ανθρώπου; Η φήμη και η δόξα; Η ηδονή του σεξ και του φαγητού; Η απόλαυση να ακούς μια συναυλία και να παρακολουθείς ένα θεατρικό δρώμενο; Το χρήμα και τα SUV; Απλοϊκά εύκολη η ερώτηση, αφάνταστα δύσκολη η απάντηση. Γιατί αναζητούμε ένα σύντροφο στη ζωή μας; Γιατί ψάχνουμε -ενίοτε εναγωνίως- να βρούμε το «έτερον ήμισυ», το οποίο θα συμπληρώσει την ευτυχία μας και θα ολοκληρώσει την προσωπικότητά μας; Γιατί ερωτευόμαστε και γιατί αγαπάμε; Συχνά το κάνουμε από ανασφάλεια. Ίσως (και) εξαιτίας της έλλειψης στοργής και φροντίδας στη διάρκεια των παιδικών μας χρόνων.

Άλλοτε (και) από εσωτερική ανάγκη εξωτερίκευσης συναισθημάτων και υλοποίησης πράξεων, που μας χαρίζουν -εξ αντανακλάσεως- ενέργεια, ζωντάνια και χαρά. Γιατί αποζητούμε όλο και μεγαλύτερη φήμη; Γιατί επιδιώκουμε τη δόξα; Τις περισσότερες φορές για να αναδειχτούμε στον επαγγελματικό μας περίγυρο. Για να διακριθούμε στο κλειστό περιβάλλον της εργασίας μας. Αλλά και -ταυτόχρονα- να ξεφύγουμε από αυτό, να ανεβούμε σκαλοπάτια της ιεραρχίας, να πλησιάσουμε το τελευταίο -μεγάλο- πλατύσκαλο της κορυφής.

Από εκεί (το πιθανότερο είναι πως) θα ατενίσουμε -έτσι φανταζόμαστε- τις απέναντι κορυφές, ξεχνώντας να έχουμε το νου μας μήπως παραπατήσουμε και βρεθούμε ξανά στη βάση. Γιατί κυνηγάμε την ηδονή; Γιατί οι σωματικές μας ανάγκες συχνά υπερτερούν (και κυριαρχούν) στην καθημερινή μας ζωή; Επειδή είμαστε άνθρωποι, δηλαδή οργανισμοί με φυσιολογικές λειτουργίες και επιτακτικές απαιτήσεις. Συνήθως η ύλη επικρατεί του πνεύματος στην αέναη (και τόσο έντονη) πάλη μεταξύ τους - αντίθετα με ό,τι πιστεύουμε και κυρίως με ό,τι (θέλουμε να) ισχυριζόμαστε.

Απολαμβάνουμε ένα αριστοτεχνικό πνευματικό δημιούργημα στο θέατρο, αλλά αυτό δε μας αποτρέπει από το να ζηλεύουμε τη -σταθμευμένη έξω από αυτό- λιμουζίνα που περιμένει τον ιδιοκτήτη της. Αισθανόμαστε πληρότητα και ολοκλήρωση με μια καταπληκτική, σαββατιάτικη συναυλία, αλλά στο διάλειμμα μπορεί και να αναπολούμε όσα χάσαμε εξαιτίας της - το ράφτινγκ στον Άραχθο, το σκι στον Παρνασσό και... το άλμα με τη Χριστίνα!

Τελικά, τι αξίζει περισσότερο απ' όλα; Η Μαρία μού είπε «η ψυχική ηρεμία», αλλά ο Ηλίας φώναξε από το διπλανό γραφείο: «Καθαρό περιβάλλον»! Η Έλλη αναφώνησε χωρίς δισταγμό «τα παιδιά μου», αλλά ο Βαγγέλης θυμήθηκε την «υγεία πάνω απ' όλα»! Ο Δημήτρης ψήφισε «μουσική» και η Κατερίνα μίλησε για «ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων». Τελικά, ο Χρίστος μού έδωσε την απάντηση που περίμενα (και ήθελα): «Μα, η ίδια η ζωή!» μου είπε, δίνοντάς μου και τον τίτλο του κειμένου μου. Απλοϊκό; Δεδομένο; Φυσιολογικό; Όχι. Αληθινό! (Μάλλον θα 'πρεπε να γράφει συχνότερα).

-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Σ. ΑΝΔΡΙΑΝΕΣΗΣ-

ShoW Me THe moNeY..!

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ άναυδη τον τελευταίο καιρό αυτή την «τζογολαγνεία» που έχει καταλάβει το τηλεοπτικό κοινό, αν συμπεραίνω σωστά από τις μετρήσεις τηλεθέασης και τα συνεχή σχόλια στις τηλεοπτικές στήλες των εφημερίδων. Το «Deal», αλλά και το «Μεγάλο Παζάρι» μοιράζουν λεφτά, πολλά λεφτά, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, σε παίκτες που ζουν (ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε εμένα) ίσως τις πιο έντονες στιγμές της ζωής τους, παραδομένοι στην παραζάλη μιας ψευδαίσθησης. Ενα σκοινί που τεντώνεται κι άλλο κι άλλο, καθώς τα πρόσωπα των παικτών παραμορφώνονται, οι κόρες των ματιών διαστέλλονται, τα χείλη δαγκώνονται, οι οικογένειες παραδίπλα ιδρώνουν, προσεύχονται ή είναι έτοιμες να αλληλοσπαραχθούν καθώς το μετα-αμερικανικό όνειρο εκτυλίσσεται μπροστά μας, στις οθόνες των τηλεοράσεών μας.

ΘΑ ΠΑΡΕΙ ο παίκτης τα 200 χιλιάρικα ή το ένα ευρώ; Θα γίνει το όνειρο πραγματικότητα; Θα μετουσιωθεί η έξαρση του φαντασιακού σε μια απτή, κοινή τραπεζική επιταγή; Και, άραγε, αυτό το σύγχρονο θαύμα θα οδηγήσει την τηλεθέαση στο peak; Θα είμαστε όλοι «εκεί» για να το δούμε, να θαυμάσουμε και να ευχηθούμε να ήμασταν στη θέση του τυχερού παίκτη; Νιώθω ενοχλημένη από αυτή τη στεγνή, απλή και καθ' όλα κυνική σύλληψη, που φέρνει κάθε πολίτη σε ένα τηλεοπτικό πλατό και του προσφέρει μια ματιά στο όνειρό του, ποντάροντας μόνο στην τύχη και την τζογαδόρικη ιδιοσυγκρασία του. Και θυμάμαι πόσο πιο γοητευτικός ήταν ο παλιός ο τρόπος, τα τηλεπαιχνίδια γνώσεων με τα σαφώς χαμηλότερα -σχεδόν συμβολικά- χρηματικά έπαθλα ή ακόμη και τα απλά δώρα.

ΗΤΑΝ τα τηλεπαιχνίδια όπου ο παίκτης και ο τηλεθεατής απολάμβαναν μια πνευματική πρόκληση, επιστράτευαν γνώσεις, ένστικτο και συλλογιστική σκέψη για να κερδίσουν. Εκεί που κυριαρχούσαν το μειδίαμα και το γοητευτικό συνοφρύωμα των φρυδιών, η διανοητική αναμέτρηση. Και όλα αυτά απέναντι στην υπερτασική ερυθρότητα των παριών, τις λευκές κλειδώσεις των δακτύλων και τις άναρθρες κραυγές των παικτών και των συγγενών τους στα τζογαδόρικα παιχνίδια των ημερών μας. Οταν βλέπω την απογοήτευση, τα δάκρυα, την ατμόσφαιρα συντριβής που επικρατεί όταν «δεν τα πάρει τα λεφτά», τότε δεν μπορώ παρά να συμπεράνω πως έχουμε ξαπλώσει στον πάτο και απολαμβάνουμε την καταβύθισή μας. Φαντασιώνοντας πάντα μια ζωή ακόμη πιο καταναλωτική, υπερφίαλη, στενοκέφαλη, κενή. Μια ζωή με μουσική υπόκρουση το λαϊκό σουξέ «για τα λεφτά τα κάνεις όλα», που δείχνει πως δεν έχουμε πια καμιά σχέση με τα παιδιά που μεγάλωσαν παίζοντας το «Φωτεινό Παντογνώστη».

Αγγίγματα

ΌΤΑΝ ΣΟΥ μιλούν γι' αυτή, η έξαψη διαγράφεται στο πρόσωπό τους. Τα μάτια τους παίρνουν μια λάμψη αλλιώτικη. Οι πόροι του δέρματός τους ανοίγουν. Το μυαλό τους δραπετεύει από το παρόν και μεταφέρεται πίσω, στο παρελθόν. Στη «χρυσή δεκαετία». Τη «δεκαετία της απελευθέρωσης». Τη δεκαετία του '60 έγιναν όλα - ή έτσι πιστεύουν όλοι οι σημερινοί εξηντάρηδες. Το μπικίνι εδραιώθηκε, ο Κένεντι παρουσίασε τη φιλελεύθερη εικόνα των ΗΠΑ, η μίνι φούστα έκανε το ντεμπούτο της, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αποθεώθηκε από τους μαύρους, η μουσική σκηνή απογειώθηκε και ο άνθρωπος προσεληνώθηκε.

Α, και το σεξ ήρθε στη ζωή μας. Ναι, πάντοτε υπήρχε, αλλά όλοι φρόντιζαν να το κρατούν κρυφό. Στο ημίφως και στο περιθώριο. Κάποτε και στην απομόνωση. Βαθιά στο ντουλάπι, δίπλα σε άλλα, εξίσου απαγορευμένα είδη. Αλλά τη δεκαετία εκείνη το σεξ... έκανε την επανάστασή του. Και οι άνθρωποι το ευχαριστήθηκαν!

Όμως, τι ακριβώς έγινε με το σεξ το '60; Τίποτα παραπάνω από μια -σπουδαία μεν, μικρή δε- μεταβολή... χειρισμού: η «σεξουαλική επανάσταση» άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αγγίζονταν μεταξύ τους. Έδωσε δύναμη στο άγγιγμα αυτό, το περιέβαλε με αίγλη - καλύτερα, του έδωσε την αίγλη που πάντοτε θα έπρεπε να είχε. Δεν ήταν και λίγο.

Δεν ήταν και πολύ. Την εποχή της «αποκατάστασης» της ερωτικής πράξης στα μάτια των ίδιων της των πρωταγωνιστών, μια άλλη, σημαντικότερη επανάσταση σιγόβραζε. Εργαλείο της, τότε, ήταν... χάλκινα σύρματα.

Σήμερα, που η επανάσταση αυτή βρίσκεται στην κορυφή της, τώρα που κοχλάζει, γεμάτη πάθος, έμπνευση και δυναμισμό, εργαλείο της είναι... το «δίκτυο των δικτύων».

Από το τηλεφωνικό σεξ των περασμένων δεκαετιών ως το δικτυακό σεξ της νέας χιλιετίας η απόσταση δεν είναι μικρή. Στο μεσοδιάστημα άλλαξαν πολλά. «Μικρά, πράσινα ανθρωπάκια» δε βρέθηκαν ποτέ στον Άρη, ο κομμουνισμός κατέρρευσε από την -οργισμένη- δύναμη του λαού, οι θρησκείες (ξανα)μπήκαν στο προσκήνιο, η τρομοκρατία άλλαξε... ρούχα.

Και τώρα, το internet πάει το σεξ πέρα από το άγγιγμα της σάρκας.

Χιλιάδες δικτυακές, προσωπικές κάμερες μεταφέρουν κάθε στιγμή τις εικόνες των ιδιοκτητών τους σε δυνητικούς ερωτικούς συντρόφους. Μηνύματα, χειρονομίες, γλυκόλογα: όλα μετατρέπονται σε 0 και 1, ταξιδεύουν αστραπιαία στην άκρη του κόσμου (ή στη διπλανή γειτονιά) και υλοποιούνται ξανά στην οθόνη (=μάτια) του παραλήπτη.

Παρακολουθώντας σκηνές «εικονικού» -αλλά συχνά τόσο ουσιαστικού- σεξ, οι σημερινοί εξηντάρηδες ίσως ανατριχιάζουν από βδελυγμία. Οι -πρωταγωνιστές- εικοσάρηδες, όμως, ανατριχιάζουν από ηδονή. Συχνά, τα cyber datings καταλήγουν, μέσω «πραγματικού» αγγίγματος, σε «κανονική» σχέση. Συνήθως, παραμένουν στιγμές διασκεδαστικές και όμορφες. Ποιος μπορεί -φανερά- να ψέξει το συνάνθρωπό του επειδή περνά καλά; Μόνο ο μεμψίμοιρος, ο κακομοίρης και ο μίζερος... Δε θα 'θελα να είστε εσείς που με διαβάζετε.

-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤ. ΑΝΔΡΙΑΝΕΣΗΣ-